Gerçi bunamasına bunamadım daha, Tanrı'ya şükür aklım yerinde, ama gel gör ki duygularım köreldi sanki. Canım hiçbir şey çekmiyor, hiçbir şeye gereksinim duymuyorum, kimseyi sevmiyorum...Sevdiğim bir sensin belki.
Zaten yaşam dediğiniz şeyin kendisi de öylesine sıkıcı, aptalca ve kirli ki... Yutuyor insanı. Çevren tuhaf kişilerle dolu, baştan aşağı tuhaf kişilerle. Onlarla birkaç yıl yaşayınca da farkına varmadan tuhaflaşıyorsun sen de. Kaçınılmaz bir yazgı bu.