Kitap boyunca bir umudun peşinde koşan iki kişi:George ile Lennie’yi okuruz.Bu kitabı tek kelime ile anlatmak istesem o da umut olurdu .Hayallerimiz bizi yaşama tutan en güçlü şeydir.İnsanoğlu ne kadar acı çekse sürünse de hayalleri yüzünden bu duruma katlanabilir.Bir insanın gelecekten beklentisi yoksa yaşayamaz,ufak şeylerde hayata küser.Hayallerimiz bizi hayatta tutandır.George ile Lennie’nin hayali ise küçük bir arsa satın alıp orada yaşamaktır.George çok zeki bir karakter olmasına karşın Lennie akli dengesi bozuk ama güçlü biridir.Hayallerini gerçekleştirmek için para lazımdır bu nedenle bir çiftlikte işçi olarak çalışmaya başlarlar.Gün geçtikçe planlarına Candy adında yaşlı bir adam da katılır.Beni etkileyen bir diğer karakter olan Zenci seyis Crooks ise hayattan beklentisi olmayan biridir.Lennie ona George ile yaptığı planları anlattığında bunun olmayacağını böyle hayalleri çok dinlediğini söyler.Crooks çok yalnızdır sebebi ise ten rengidir.
Irkçılığa da değinen güzel bir kitaptır:”Yatakhanede kağıt oynuyorlar,ama ben zenci olduğum için onlarla oturup kağıt oynayamam.Kokuyormuşum ben,öyle diyorlar.Sana bir şey söyleyeyim mi aslına bakarsanız siz de bana kokuyorsunuz.”Crooks tüm gün odasında kitap okur.Kimse bir”zencinin”odasına girmek istemediğinden hep yalnızdır.Lennie odasına girdiğinde ise içten içe sevinç duymuştur ama bunu nefret ile örtmüştür. Lennie ona George ile yaptığı planları anlattığında bunun olmayacağını böyle hayalleri çok dinlediğini söyler.Kitabın sonunda ise Crooks’un dediği çıkmıştır.Çiftlikteki ahırda Lennie yalnızken Curley’nin karısı girer yumuşak şeylere zaafı olan Lennie ise kadının saçını okşarken boynunu kırar .Lennie ahırdan kaçar ve George ile sorun olduğunda gitmeyi kararlaştırdıkarı yere gider.Çiftliktekiler ise cesedi