“Bu akşam,kalbim ve midem paramparça,sonunda kendi kendime hayatın belki de bu olduğunu söylüyorum.Fazlasıyla umutsuzluk.Ama aynı zamanda,güzel bir-iki an.Zamanın aynı olmadığı.Sanki müzik notaları zaman içinde bir tür parantez açıyor.Bir erteleme.Buradaki başka yer.Asla’daki her zaman.