Irvine Yalom sözleri
Artık neyin gerçek olduğunu bilmiyorum kendi gerçekliğimi kendim yaratmışım
Hırsı yenmek için daha büyük bir hırs gerekir!
Kişinin kendisine dışarıdan bakmasını öğrenmesi gerek.
Hayat geçici. Her zaman, herkes için. Ölümü bedenlerimizde taşıyoruz. Ama bunu hissetmek, belli bir ölümü hissetmek çok daha farklı bir durum.
Gururlu bir yüceliğe erişmek isteyen ağaç fırtınalı hava ister. Yaratıcılık ve keşif de acıda saklıdır.
Bazen kader bizi öyle durumlara düşürür ki, doğruyu yapmakla yanlış yapmış oluruz.
Beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir.
Doğum günleri, hayatımızın geçip gitmekte olduğunu hatırlatan hazin işaretlerdir ve doğum günlerini kutlamaktan amaç hüznü inkar etmektir.
Yalnızlık, hastalıkların üreyebileceği en uygun ortamdır.
Birden doğrulup çevreme baktığımda kimsenin yanımda olmadığını, bana eşlik eden tek şeyin zaman olduğunu görüyorum.
Psikolojik gözlem, yaşam yükünü hafifletebilmenin en uygun yollarından biridir.
Kendinizle gurur duymak istiyorsanız, gurur duyabileceğiniz şeyler yapın.
Bizim kardeş beyinlerimiz vardır; yarım sözcükler, yarım cümlelerle, yalnızca hareketlerle birbirimize çok şey anlatabiliyorduk.
İnsanlar vedalaşırken genellikle olayın sürekliliğini inkar eden sözler dile getirmeyi severler.
Irvin David Yalom
Yaptığım seçimler başkalarını tutsak ediyorsa ben o özgürlüğü seçemem.
Her şeyin derinine inmek; bu zahmetli bir özellik. İnsanın gözlerini hep yorar ve sonunda insan isteyebileceğinden daha fazlasını bulur.
Evlilik bir hapishane değil, içinde daha yüce bir şeylerin yetiştirildiği bir bahçe olmalıdır.
Basit bir hayatın mı olsun istiyorsun? Sürüye yakın dur ve orada kendini unut.
Geçmiş, bugünkü bilincin bir parçasıdır. Şimdiki zamanı hangi gözlükle görüyorsan, işte o gözlüğü şekillendirmiş olan, geçmişindir.
Hiç kimsenin bir şeyi sırf başka birisi için yapmadığını göreceksiniz.
Şu an hayatın içinde değilim. Onu erteliyorum.
Birinin kendisine başka birine açması ihanetin kapılarını açar ve ihanet insanı çok rahatsız eder.
Yaşam da acımasız, ölüm de.
İyi ve kötü görecelidir, kişinin ahlaklı yaşayabilmesi için kendisini toplum ahlakından kurtarması gerekir.
"Şu dünyadaki tezyînât (süslemeler), yalnız telezüz (lezzet alma) veya tenezzüh (gezinti) için değil. Çünkü bir zaman lezzet verse, firâkıyla (ayrılığıyla) birçok zaman elem (acı) verir. Sana tattırır, iştihanı açar, fakat doyurmaz. Çünkü, ya onun ömrü kısa ya senin ömrün kısadır. Doymaya kafî değil.
Demek kıymeti yüksek, müddeti kısa olan şu tezyînât; ibret içindir, şükür içindir, usûl-i dâimîsine (dâimî olan asıllarına) teşvîk içindir. Başka gāyet ulvî (yüce) gāyeler içindir."
Zülfikar, 10. Söz, 27