Normalde kitaplara bu kadar düşük puanları, genelde beni rahatsız eden söylemler olduğunda veririm. Beğenmediklerime vermem. Sonuçta emek verilmiş yazılmış falan filan diye düşünürüm ama o kadar sıkıcı bi kitaptı ki yazarın kitaplığımda 
Miras adında okunmayı bekleyen bi kitabı var ve şuan keşke önce onu okusaydım diyorum. Geldim gittim yaptım ettim dili o kadar basit ki kitabın tamam bende çok edebiyat arayan, ağır kitaplardan başka okumam triplerinde değilim ama valla benim ergenliğimde yazdığım günlüğüm daha sürükleyicidir öyle söyleyeyim :)
Kapak 10 numara ki bende kapağını beğendiğim için almıştım :( ama hikayeyi okurken canınızdan can gidiyor o kadar sıkıcı. Farkındaysanız kitabı anlatmıyorum bile öyle sıkıcı :)
Almayın aldırmayın yazık edersiniz :)
Milletin yaptığı gibi çok derinlikli, bilgili bi okuyucu imajı bırakmak için ayrıca size buraya yapay zekaya yazdırdığım incelemeyi de bırakayım da waoww ne kadar birikime sahip bi okuyucu deyin bana
"Vigdis Hjorth'un Postane Günlükleri, ilk bakışta yalnız bir kadının gündelik hayatını anlatan sade bir roman gibi görünse de, aslında modern insanın yabancılaşmasını, tükenmişliğini ve anlam arayışını merkezine alan güçlü bir varoluş hikâyesidir. Romanın başkahramanı Ellinor, hayatın rutinleri arasında sıkışmış, yaptığı işten ve hatta kullandığı kelimelerden bile uzaklaşmış bir kadındır. Onun iç dünyasını takip ederken okur da kendi yaşamındaki tekrarları ve sorgulamaları düşünmeye başlar.
(Bu kitabı neden aldığımı sorgulamaktan başka bişey yapmadım halbuki)
Hjorth'un en dikkat çekici yönü, büyük olaylar oluşturmadan insan ruhunun çatlaklarını göstermesidir. Roman boyunca dramatik bir olay örgüsünden çok, karakterin zihinsel ve duygusal dönüşümü ön plandadır. Bu nedenle kitap aksiyon arayan okurlara yavaş
Miras adında okunmayı bekleyen bi kitabı var ve şuan keşke önce onu okusaydım diyorum. Geldim gittim yaptım ettim dili o kadar basit ki kitabın tamam bende çok edebiyat arayan, ağır kitaplardan başka okumam triplerinde değilim ama valla benim ergenliğimde yazdığım günlüğüm daha sürükleyicidir öyle söyleyeyim :)
Kapak 10 numara ki bende kapağını beğendiğim için almıştım :( ama hikayeyi okurken canınızdan can gidiyor o kadar sıkıcı. Farkındaysanız kitabı anlatmıyorum bile öyle sıkıcı :)
Almayın aldırmayın yazık edersiniz :)
Milletin yaptığı gibi çok derinlikli, bilgili bi okuyucu imajı bırakmak için ayrıca size buraya yapay zekaya yazdırdığım incelemeyi de bırakayım da waoww ne kadar birikime sahip bi okuyucu deyin bana
"Vigdis Hjorth'un Postane Günlükleri, ilk bakışta yalnız bir kadının gündelik hayatını anlatan sade bir roman gibi görünse de, aslında modern insanın yabancılaşmasını, tükenmişliğini ve anlam arayışını merkezine alan güçlü bir varoluş hikâyesidir. Romanın başkahramanı Ellinor, hayatın rutinleri arasında sıkışmış, yaptığı işten ve hatta kullandığı kelimelerden bile uzaklaşmış bir kadındır. Onun iç dünyasını takip ederken okur da kendi yaşamındaki tekrarları ve sorgulamaları düşünmeye başlar.
(Bu kitabı neden aldığımı sorgulamaktan başka bişey yapmadım halbuki)
Hjorth'un en dikkat çekici yönü, büyük olaylar oluşturmadan insan ruhunun çatlaklarını göstermesidir. Roman boyunca dramatik bir olay örgüsünden çok, karakterin zihinsel ve duygusal dönüşümü ön plandadır. Bu nedenle kitap aksiyon arayan okurlara yavaş
bu kitabi nereden gordum kimin onerisiyle kitapligima ekledim bilmiyorum ancak kendi inisiyatifime kalmadigina eminim. baslamadan once 100 sayfalik bir kitap meh beni ne kadar etkileyebilir ki diye dusunuyordum ve oyle bir ters kose oldum ki yorum yazmaya verdigim uzun arayi sonlandirmaya niyetlenecek kadar buyuk bir ters koseydi. yazmaya, kitap okumaya yeniden basladigim ve bunun ozellikle dogum gunume denk gelmis olmasi cok huzurlu hissettiriyor. sanki kalemim de dilim gibi tutukluk yapmisti. bugun bunu ufak da olsa kiracak bir adim atmanin gururu var uzerimde. ama kitaba donecek olursak oyku kitaplarini sevmedigimi sanirdim. kendine baglayacak kadar uzun olmamasi beni dehsete dusururdu. belki dizileri filmlere tercih edisim de bundandi. ama iyi bir oyku okuyana kadarmis sanirim, bu kitaba kadarmis. ask kitaplarini cok seviyorum, ucuz ask romanlarini da yuksek perdeden yazilmis hikayeleri de. yazarin aska olan bakis acisini kitabinda hemen hissediyorsunuz, genel tavrini da kendimle cok ozdeslestirdim. bu sozler buraya benim zihnimden cikip gelmis olmali diye dusundum. ozellikle boyle konularda yalniz dusunmedigini bilmek cok rahatlatiyor. feminist bir kadin yazar! o zamanda olacak is mi eyvah! icinde bulundugu doneme ragmen ustaca kaleme almis kitabini. nispeten duragan sayilabilecek bir hikayede sayfalari nasil heyecanla cevirdim ben de bilmiyorum. son sayfada tuylerim diken diken oldu. yeni bitirdigim halde hemen suan tekrar okumak istemem saka degil. kendime diger kitaplarini da okuyacagimin sozunu vermekle yetinip uyuyacagim zira saat 04.00'e geliyor
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Tuhaf bir okuma deneyimiydi. Bir oluru var gibi hissettim bir "olm ben ne okuyorum" dedim. Ama sonunu bağladığı yerle biraz daha toparladı ve bende bir şeyleri anlamlandırabildim. En azından şuan "olm ben ne okudum" diye düşünmek yerine "bana hitap etmedi" diye daha rahat söyleyebiliyorum.
Adamla kadının dere sahnesine ve adamın sürekli onun hakkında bir şeyler düşünmesine anlam verebildim bu sonla. Bu kitaptan edindiğim fikirler olmadan da hayatımı idame ettirebilirdim dndnndmd
Abi keşişin kadının yanına gelmeden öncesinde hep bu kitabı Simya'cıya benzettim durdurm, ama önden hiç bir şey hakkında net bir kanıya varmamak gerekiyor işte ;)
Özün sözü
Bu edebiyatta ki şansımı başka bir yazarda daha deneyeceğim
9/10
2026 40. kitabı
İşte aradığım dark romance bu. Kitap "Günahkar" serisinin ilk kitabı. Kesinlikle devam kitaplarını türkceye çevrildiği zaman okuyacağım. Şuan bildiğim kadarıyla ilk iki kitap çevrilmiş, ve seri 5 kitap olucakmış.
__________________________________________
Ana erkek karakterler 5 farklı ülkenin mafyalarıdı ve biz bu serinin diger kitaplarında bu mafyaların aşk hayatlarını okuyacağız. İlk kitap Yunan mafya lideri Nikolas ve babasının yeni evlendiği karısının kızı, yani üvey kardeşi Tess'in aşk hikayesini anlatıyor. Tess 21 yaşında, Nikolas ise 36 yaşında. İlk başlarda Nikolas ukala, emir vermeyi seven, kızı zorbalayan biri gibi davransa da, aşık olunca tamamen farklı biri oluyor ve ben o hallerine bayıldım. Yani benim bu tarz kitaplarda okumak istediğim tam da şu. Korumacı, ama kısıtlamayan, sevdiği kadının hayallerinin peşinden koşmasına izin veren, onu her zaman destekleyen bir eş olması Nikolas'ı gözümde yükseltdi diyebilirim.
Ve diğer sevdiğim kısım ise biraz spoiler olucak ama yine de üstü kapalı bir şekilde anlatmaya çalışacağım. Hayatları tehlüke altında olduğu zaman, yani büyük bir savaşın ortasında olduğu zaman diğer 4 mafya liderlerinin de adamlarıyla birlikte yardıma gelmesini okumak çok güzeldi ya. Baya eğlenerek ve fazla duygusal olduğum için sulu gözlerle okumuş olabilirim o kısımları.
Yorumum bu kadar. Dark romance sevenlere kesinlikle önereceğim bir kitap oldu. Hoşçakalın.
Deli Beşizler
Kafam şuan hiç yerinde değil.Ne okuduğumu unuttum.Benim güncel hafiza.Jsjsja neyse anlatıyım.
Şimdi her şey yaz dizisi gibi başlıyor.Erkeğimiz(isim hafizam berbat)tam bir inek öğrenci.Sonra iste bu adama bir teklif geliyor.Ders vericek birilerine.Sonra gidiyor iste eve.Adam fakir bu arada.Bunlar da zengin.Ders verecegi kisiler onunla ayni yasta olan bes kiz ve bunlar besiz.Hepsi birbirine benziyor.Bu ciltte bunu okuyorsunuz.İlk ciltten bir sey anladım mi?HAYİR.İlk ciltten bir şey anlamak imkansız.İsimler zaten birbirinde.Olayi hiç anlayamadım.Bir de su sıralar pek iyi degilim bir şeyleri hatirlayamiyorum.Biri yardım etsin ya.Gerçekten!
En sevdigim ve kendimi bulduğum kız Miku oldu.Kiz japon komutanları seviyor daha ne olsun.BENİM DE FATİH SULTAN MEHMETİM VAR SİMDİ.Ayrıca hunları da çok severim.Cunku çekik gozluler ve ben de çekik gozluyum.Atalarim yani.
Neyse oyle iste,rastgele aldım mangayi zaten.Rastgele de okudum allah kabul etsin.
Biraz Duygu Yazın Lütfen
Ben bu incelemeye ne yazacağımı bilmiyorum tek bildiğim bu kitabın hatta serinin beni ağır bir reading slump'a sokması.O kadar ki günlerce okumadığım falan da oldu bu kitabı.Serinin içindeki en kötü yani en sıkıcı kitaptı.Bir yerden sonra paragraf atlamaya başladım bitsin diye.Ve sonunda bitirdim!
Final kitabı olarak çok da mükemmel bir kitap değildi.İyi bile değildi.Yazım dili yerlerde ve duygu hiç yok.Kitap ile ilgili tek beğendiğim şey farklı karakterlerin bakış açısını okumamız oldu.O da bir yerden sonra baydı yani.
Bakın kitabın konusu kötü demiyorum sadece yazım dili çok basitti. Distopya okumaya yeni başladıysanız gözüm kapalı öneririm ancak benim gibi distopya bağımlısıysanız pek de ihtiyacınız olabilecek bir seri değil.Çok merak ediyorsanız da tek kitabını alın benim gibi tüm seriyi okumayın.
Fark ettim ki yazım dili derin olmayan kitapları sevemiyorum,bu da o kitaplardan biri.Bazı alıntılar çok güzel ama sarmadı ya.Tabi bundan bir iki sene önce okusam favori serim olabilirdi ama büyüyoruz.
Kitapta yine en sevdiğim karakter Julian ama bu sefer listeye iki kişi daha eklendi.Jon ve Maven.Jon kâhin ve çok güzel konuşuyor.Maven zaten benim küçük çocuğum.Yaşadığı hiçbir şeyi hak etmedi bence.Düzelebilirdi biri onu düzeltebilirdi ama hayat bazen de böyle işte,kendimiz düzelmeliyiz başkasını beklemektense.
Cal'i 4 kitaptır sevemedim bir sevecek gibi oluyorum bor şey oluyor.O yüzden listemde yok.Ya aslında ben bu serideki tüm karakterleri çok severdim ama duygu betimlemesi yok.Bakın yer,mekan,kişi olmasın duygu olsun ya.Duygusuz olmuyor hiçbir kitap.Makale mi bunlar?Geleceğin yazarları size sesleniyorum.LÜTFEN DUYGU YAZIN.Bu duygu her şey olur hiç önemli değil.Put gibi karakter okumaktan bıktım ya.
Bir daha bu kadını okumam sanırım yani duygu betimlemesi