Suat
@suatmd
“Başkalarının bilgisiyle bilgin olabillirz, ancak sadece kendi bilgeliğimizle bilge olabiliriz.” Montaigne
Reklam
Puan vermedi·356 syf.·
27 günde okudu
·Okunma: 12 Şubat 2026 11:36
·2026 6. kitabı
Nietzsche’yi tekrarlayan Rilke şöyle yazar: Dünyamıza karşı şüphe beslemek için hiçbir nedenimiz yok, çünkü o bize karşı değil. Korkuları varsa, bunlar bizim korkularımızıdır; uçurumları varsa, bu uçurumlar bize aittir; tehlikeleri varsa, onları sevmeye çalışmalıyız… Dünyayı cömertçe kabullenme duygusu, dünyaya nasıl davrandığımız konusunda da çok önemlidir. Varoluşsal bir dünya anlayışının sonuçları yeryüzüyle olan ilişkilerimize de yansıyacaktır.
Marcel’in terimleriyle, “ilk düşünme” dünyayı yalnızca nesnel terimlerle ele alırken, “ikinci” bir düşünme biçimi varlığın nesnel olarak çözülebilir bir soruna indirgenemezliğini kabul eder. Dünyanın varlığını kuşatan gizemin farkına varan bu ikinci düşünme, bilginin sınırlarının ötesindedir. Jaspers bu boyutu “kuşatıcı” olarak adlandırır. Dünyayı kuşatan ve herhangi bir dünyayı mümkün kılan varlığın gizemini tanımak, aklı ve bilgiyi inkar etmek değil, dünyanın her zaman nesnel kavrayışımızı aşacak daha büyük bir boyutun tezahürü olduğunu kabul etmektir.
Marcel de, fazla rasyonel açıklamalardan kaçan bir dünyanın gizemini ve mucizesini vurgular: Dünyanın harikuladeliği analitik bilgide kayıtlı değildir. Ancak ona göre, dünyanın sadece ayrışık bir bakış açısıyla kavranıyor olması, bizim müdahelemize ve yaratıcılığımıza yer açar. Aynı zamanda, dünyanın daha yüksek birliğine ya da bütünlüğüne dair epistemik bir kavrayışa sahip olmasak da onu, bir tür varoluşsal sezgi yoluyla, kendi bütünlüğü içinde hissedebiliriz.