Öyle bir hale getirildi ki, dünyanın şurasında ya da burasında yok yeri öldürülen masum insanlara sadece enformasyon değeri var artık.
İnsanlar gölgelerini çağrıştıran davranışları başkalarında gördüklerinde genellikle eleştirme ve yargılama eğilimindedirler, tepkilerinin aslında kendi karanlık kalmış yönlerine karşı olduğunu farkında olmaksızın nokta bu bir bakıma bilinç dışı "o ben değilim" tepkisi. Çoğu zaman gölgemizi yansıtan insanları izlemekten kendimizi alamayız, onları onaylamaz görünsek de.
Bizler doğadan uzaklaştıkça yalnızlaştık ve birbirimize daha muhtaç hale geldik. İhtiyacımız arttıkça çevremizdeki insanlara yüklediğimiz beklentiler arttı, beklentiler arttıkça birbirimize ulaşmamız zorlaştı ve sonuç daha da artan yalnızlık, boşluk ve anlamsızlık oldu. Gerektiğinde dumanlar aracılığıyla iletişime geçen yerli Amerika kabilelerinin cep telefonlarına ve sanal dünyalara gelindi. Yalnızlığın mitozları olan ihtiyacı pekiştirdiğini ve insanların kendi mitolojilerini yenileyemeyen ve mitolojiden yoksuna katkıda bulundular, bazı kesimlerin bu inançlarını mitolojiye dönüştürmesiyle nokta popüler kültür olgusu da mitolojiye ihtiyacından doğdu Birgül bu arada futbolda spordan çok mitoloji oldu, bunlar gibi pek çok örnek var.
Üst sistemlerle kavgaya tutuşmanın, onlara boyun eğmekten farklı olmadığını düşünüyorum. Aslolan, gerektiğinde üst sistemlerin temsilcisi olan çoğunluğun onaylamayacağı kararları verebilecek yüreğe sahip olmak ve üst sistemlerin sunduğu rüşvetleri geri çevirip yolumuza devam edebilmek. Üst sistemler egonuzu okşayabilir, sizi ödüllerle doyurup kısır döngüde debelendiğinizi görmenize fırsat vermez dolunca da çöpe atabilirseniz, başlangıçta kendinizi korumasız olabilme çabasının sonra ermeyen yolunda direnirseniz zamanla dünya size gelmeye başlarsa onu seçer.
Keşke insanlar entelektüel yalnızlıktan bu kadar korkmasalar nokta entelektüel yalnızlıkta duygusal yalnızlıktaki acı yaşanmıyor, üstelik insanı zenginleştiriyor.