Kış Kitabı
“Kış Kitabı” Yazar Adem Turan’ın Çıra Edebiyat etiketiyle, Ocak 2026’da okurlarıyla buluşturduğu deneme kitabıdır. Yüz dört sayfa hacmindeki eser, “Kış Hâlleri” ve “Kış Günleri”
"Mutluluk, sahip olduklarınla değil, onlara nasıl baktığınla ilgilidir."
Merhaba dostlar.. Sizleri Şubat ayının son kitabı olan Mösyö İbrahim ve Kur'an'ın Çiçekleri kitabıyla hürmetle selamlıyorum..
Bazen devasa kütüphanelerin anlatamadığını, incecik bir kitap fısıldar kalbinize. Eric-Emmanuel Schmitt’in Mösyö İbrahim ve Kur’an’ın Çiçekleri tam olarak böyle bir eser..
Paris’in bir sokağında, Yahudi bir çocuk olan Momo ile "bilge" bakkal Mösyö İbrahim’in dostluğu; dinlerin, dillerin ve tüm önyargıların ne kadar anlamsız olduğunu kanıtlıyor. Kitabı bitirdiğimde içimde tuhaf bir huzur ve yüzümde istemsiz bir gülümseme kaldı..
Hayatın karmaşasından yorulduysanız ve ruhunuza bir "mola" vermek istiyorsanız, Mösyö İbrahim’in dükkanına mutlaka uğrayın..
Kitaba notum 8/10
Zenginlik, kasandaki para değil, ruhundaki huzurdur..
Bir insanın dini, onun ne kadar iyi biri olduğunu belirlemez; ama nasıl biri olduğu, dinini nasıl yaşadığını gösterir..
Her şeyin bir sonu olduğunu bilmek, o şeyi daha değerli kılar..
Gülümsemek, seni mutlu olduğu için değil, seni mutlu edeceği için yapman gereken bir şeydir..
Kalbin temizse, okuduğun her satır sana bir çiçek gibi açılır..
İnsan büyüdükçe soruları azalır, çünkü cevapların kelimelerde değil, yaşanmışlıklarda olduğunu anlar..
#mösyöibrahimvekuranınçiçekleri #ericemanuelschmitt #beyceli #mehmetaçar #kitapalıntıları #kitaplarındünyası #şubatokumalarım #kitapönerileri #okudumbi̇tti̇
Azkaban Tutsağı(serinin 3.kitabı) seriyi çocuk kitabı olmaktan öteye taşıyor. Ruh emiciler ve Sirius’un yarattığı gerilim güzeldi. O sayfalarda adeta, gerim gerim gerildim..
Merhaba, şubat ayının son kitabı ile geldim.
Kitap, 1950’li yıllarda Batı Trakya’da yaşayan Türk azınlığın maruz kaldığı baskı, zulüm ve asimilasyon politikalarını konu alır ve topraklarına tutunmaya çalışan Türk köylülerinin, kimliklerini koruma savaşını bizlere aktarıyor.
Emine Işınsu ile tanışma kitabım olan Azap Toprakları, bende oldukça karmaşık ama güçlü hisler bıraktı. Batı Trakya Türklerinin yaşadığı zulmü, o toprakların sancısını damarlarınızda hissediyorsunuz.
Yazarın dili gerçekten çok akıcı ve duru. Konu bu kadar ağır ve sarsıcı olmasın rağmen, yazarın anlatım gücü sayesinde sayfalar su gibi akıp gidiyor. Milli duyguları iliklerinize kadar hissettiren, oldukça etkileyici bir atmosfer kurmuş.
Ancak kitabın geneline hayran kalsam da, hikayenin bir noktada tam bir sonuca bağlanmasını, o düğümün çözülmesini beklerdim. Bekir'in somut bir adım atmasını beklerken kitabın bitmesi biraz yarım kalmış hissi yarattı.
Özetle, yaşanan acıları anlamak ve o dönemin ruhuna girmek için kesinlikle okunmalı ama final konusunda beklentinizi biraz esnek tutun derim.
Bir Kitabın Bitirilmesi Üzerine
2025 yılı benim için yalnızca takvimsel bir değişim değil; mesleki, mekânsal ve zihinsel bir kırılma yılıydı. Hâkimlikten emekli olup yeniden avukatlığa başladığım, yeni bir muhitte, yeni bir evde,
Buz Krallığı/2 İnceleme
Serinin ilk kitabını ne kadar çok sevdiysem bu kitabı o kadar sevmedim. Şubat ayının son kitabıydı ve beni resmen okuyamama durumuna soktu. Büyük bir heyecanla başlayıp hayal kırıklığına uğradım. İnanılmaz zorlama bir kitap olmuş öncelikle. Sizi çeken, kalbinizi kıpır kıpır eden o hevesi alamıyorsunuz hiç. Kurgu zaten başlı başına başka bir noktaya gitti. Baş karakterlerin ikisi de tavırlarında o kadar tutarsız ki okurken çok sıkıldım. Aşıktan düşmana yazma inadına yazar hikâyeyi çok uzatmış. Spolier yememek için o kadar çabalamıştım ki ilk kitaptan sonra resmen hayallerim yıkıldı. Potansiyeli bu denli yüksek bir hikayenin ikinci kitapta fazla basite indirgenmesine üzüldüm. Benim fikrimce kitap üç kitaplık bir hikaye değil, sanki özellikle uzatılmış gibi zira ikinci kitap ilk kitaba nazaran çok daha kısaydı. Kısacası okumak için delirdiğim bir kitaptı ama büyük hayal kırıklığına uğrattı.