"Her zaman yas mı tutuyordum? Yas benim genel ruh halim mi olmuştu? Sadece duygusal yönü mü hafiflemişti yasın? Hep hüzünlüydüm ve şimdi de mi hüzünlüyüm? Sadece sakinken, yalnızken, kendimi kaptırmış çalışırken bu hüzün daha az acı veriyor bana. Bu yüzden sakinim, bu yüzden kendimi kaptırıp çalışıyorum, bu yüzden yalnızım."
“Ne sanıyorsun? Bu göğün altında ay da yağmur da hastalık da herkes için aynıdır. İster bir inde yaşasın isterse bir sarayda, herkesin hayatı güzeldir, kan her yerde kırmızıdır.”
“İkimizden de hiç ses çıkmıyordu belki ama ortada bir iletişim vardı. Bazen bunun tam tersi olur. Cayır cayır konuşursun ama netice iletişimsizliktir.”