Çok mesudum. Şükürler olsun.Ne kadar tenha o kadar iyi. İnsanları görmeyi katlanamıyorum. Ki zaten burdada hasta insanlar ve köylülerden başka kimseyi görmeyeceğim. Onlar da yaralarımı deşmez herhalde değil mi?
Eskiden onu akıllı bir adam olarak görmem söylendiğinde bakıyordum da , onun aklını göremediğim için kendimi aptal buluyordum; ama o aptaldır der demez, ama fısıltıyla tabii, her şey öylesine aydınlandı ki, doğru değil mi?
Ağabeyinin ruhunda, ruhunun en temelinde, yaşamındaki bütün çirkinliğe karşın en az kendisini hor gören insanlar kadar haklı olduğunu hissediyordu. Böyle taşkın bir karakterle ve kıt bir akılla doğmuş olması onun suçu değildi. Ama her zaman iyi bir insan olmak isterdi.