Sude Gündüz
@sudegndzz
10 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Şermin Yaşar’ın "Söyleme Bilmesinler" kitabı, dışarıdan çok normal görünen ama aslında içi sırlarla ve kırgınlıklarla dolu bir aileyi anlatıyor.
Kitabın adı tam olarak bizim kültürümüzdeki "aman laf söz çıkmasın, kimse duymasın" kafasını özetliyor; herkes sorunları halının altına süpürmüş ama o sırlar zamanla büyüyüp herkesin hayatını mahvetmiş.
Olayları tek bir kişiden değil, ailedeki farklı karakterlerin gözünden okumamız bence kitabın en güzel tarafı, çünkü bu sayede kim haklı kim haksız tam seçemiyorsunuz ve herkesin derdini anlıyorsunuz.
Dili o kadar sade, günlük ve içten ki hiç sıkılmadan bir çırpıda okunuyor.
İletişimsizliğin ve duyguları içine atmanın bir aileyi içeriden nasıl bitirdiğini çok iyi gösteren, herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği acayip sürükleyici bir kitap olmuş, ben beğendim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Jules Verne’in Doktor Ox’un Deneyi kitabı, yazarın bilinen büyük bilimkurgu romanlarının gölgesinde kalmış ama aslında en ironik eserlerinden biri.Kitabın en büyük başarısı, insan psikolojisinin ve toplumsal düzenin ne kadar kırılgan olduğunu çok naif bir mizahla anlatabilmesi.
Ağdalı tasvirler yerine son derece akıcı ve günlük bir dil tercih edildiği için hikayenin temposu hiç düşmüyor.
Verne bu eserde, bilimsel hırsın etik sınırlarını sorgulatırken, bir yandan da insan doğasının dış etkenlerle nasıl kolayca manipüle edilebileceğini gösteriyor. Olay örgüsü o kadar dengeli kurulmuş ki, yazar sizi didaktik bir dille sıkmak yerine, durum komedisi izletir gibi eğlendirerek derin bir sistem eleştirisinin içine çekiyor.
Karakterlerin ve toplumsal yapının geçirdiği dönüşüm, bittikten sonra bile üzerine düşündüren cinsten. Kısa, vurucu ve edebi doyuruculuğu yüksek bir klasik arayanlar için kesinlikle nokta atışı bir tercih.
Dünya edebiyatının en çok konuşulan ve üzerinde en çok düşünülen eserlerinden biri olan Romeo ve Juliet, ilk bakışta sarsıcı bir aşk hikayesi gibi görünse de aslında yanlış iletişimi, aceleci kararları ve insanoğlunun fevriliğini anlatan derin bir trajedidir. William Shakespeare, bu ölümsüz eserinde sadece iki gencin imkansız aşkını değil; insan doğasının zayıflıklarını ve toplumsal dogmaları da sahneye taşır.**
Verona'nın kasvetli, nefret dolu sokaklarında filizlenen Romeo ve Juliet’in aşkı, bu karanlık ortamda parlayan ve etrafını aydınlatan tek ışık gibidir. Ancak bu ışık, ne yazık ki çevresindeki kökleşmiş karanlığı yok etmeye yetmez.
Eserin dikkat çeken bir diğer yönü ise olayların akış hızındaki çarpıcılıktır. Oyunun zaman algısı son derece hızlı ve amansızdır. Gençliğin o sabırsız, aceleci ve yarını düşünmeyen doğası, trajedinin adımlarını hızlandıran en büyük etkendir.
Madalyonun diğer yüzüne baktığımızda ise bizi toplumsal bir körlük karşılar: Capulet ve Montague ailelerinin anlamsız egoları, Rahip Lawrence’ın iyi niyetli ama son derece riskli ve gizemli planları, son olarak da mektubun vaktinde ulaşmasını engelleyen talihsizlikler... Aslında bu koskoca trajedi; yetişkinlerin kendi elleriyle yarattığı kaosun, iletişimsizliğin ve bitmek bilmeyen düşmanlıkların faturasının, gencecik insanlara kesilmesinden başka bir şey değildir.
Sonuç olarak Romeo ve Juliet, sadece süslü aşk sözlerinden ibaret bir yapıt değildir. Kelimelerin gücüyle örülmüş, insan psikolojisini ve toplumsal yapıları şiirsel bir dille eleştiren bir başyapıttır. Shakespeare’in kullandığı dilin zenginliği ve zamansız evrenselliği, bu eseri asırlar geçse de insanlığın ortak hafızasında diri tutmaya devam etmektedir.
