Sude
@sudekaa
49 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ebeveynler gençliklerini cocuklarını anlamaya çalışmakla harcarken çocuklar da yetişkinliklerini ebeveynlerini anlamaya çalışmakla harcarlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çoğunluğun kitabı çok beğenmesinin aksine ben kesinlikle çok beğendim diyemiyorum. Kötü bir kitap da asla değildi iyi ve kötü arasında tercih yapmak çok zor. İlk başlarda çok hırpalanmış bir Mina görmek ve onun dönüşüm serüvenine ortak olmak ne kadar güzel gelse de 200 ila 350 sayfaları arasındaki sıkıcı anlatım da beni kitaptan çok uzaklaştırdı. Kitap bazen çok derinden yaralayan ve hepimizin iyileşmeye ihtiyacı olduğu noktalara değiniyor bu kısımlar bana bir kişisel gelişim etkisiyle huzur vermedi değil ancak kurgunun yanı sıra fazla uzun betimlemeler ve abartı anlatışlar artık kitap üzerinde bitse de kurtulsak etkisi yarattı. Son 3 sayfada mutluluğa ulaştım yine de :) tavsiye etmem diyemiyorum sanırım herkesin okuyup kendi karar vermesi gereken bir kitap. İyi okurlar.
“Çünkü her an ne yaparsak yapalım,o anın içinde var olmanın keyfini yaşayabiliriz. Zira bu keyif ve bu sevinç yaptığın şeyden dolayı değil, var olmaktan dolayı. Adı üstünde yaşama sevinci… Yaşıyorsun o an. Yaşama sevinci denen neşe, yaşamda yani anda orada olabilirsen var. Yeter ki zihnin yorumlarında nafile dolanmak yerine,
gerçekte kalalım.”
Kitap adında da göreceğiniz üzere büyük bir huzursuzluğu ele alıyor. Ancak bu her türden bir huzursuzluk. Manevi, dini, siyasi, toplumsal… Aslında kitabın kurgusu oldukça ustaca ancak bence asıl anlatılmak istenen iki şey var ilki, insanın kendi özünden uzaklaşıp, varlığını ve kendini kökünü unutup batılılaşması. Bunun üzerine oldukça fazla konuşabilirim aslında. Kitapta karakter Meleknaz’a duyduğunu sandığı aşkı aslında sadece kendi köklerine yeniden dönüş olduğu için sevdiğini zannediyor. Meleknaz’ı araştırırken kendini buluyor. Diğer bir konu ise, dini kullanan insanlar. Müslümanlık adı altında pisliğe sığınan ve bunu bir marifet gibi övünerek yapan hacı hoca tipli adamlar. Bu konu beni epey rahatsız etti. Halbuki ne de güzel sahip olduğumuz din. Ancak şu an bile Türkiye’nin her coğrafyasında dini kendince başka başka kullanan insanlar mevcut. Yine de kitabı daha genel incelemek gerekirse 160 sayfaya kocaman bir hikaye bırakmış Livaneli.
