Öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum.
Ama insan unutmamalı ki hayat denen seyrüsefer sırasında kimilerinin saçlarını okşayan yel, bazılarına feci bir kasırga olur, her şey geminin büyüklüğüne ve yelkenlerinin sağlamlığına bağlıdır.
Yaşadığımız güne getirdiğimiz şey, bir önceki gündür, hayat dediğinde önceki günleri sırtında taşımaktan ibarettir, nasıl ki taş toplayan adam an gelir topladıklarını taşıyamaz olur, biz de bir gün gelir sırtımızdaki günlerin ağırlığı altında eziliriz ve konu kapanır, yani insanın son günü, başka bir günün önceki günü olmayan bir gündür