"Bir insanın kalbinde emareler olur mu?" diye sordu. "Benim kalbim emarelerle dolu... Hepsinden sen sorumlusun, Turuncu ama inan ben emareleri bile seviyorum."
"Bilyelerle oynamayı da öğrettim," dedi Korel ve sesindeki baskınlık gitti, keder bulaştı. "Yine öğretirim. Minel, biliyor musun? Sen benden hep aynı şeyleri istiyorsun ve ben her seferinde tekrar tekrar usanmadan söz veriyorum." Ona doğru adım attım, hemen karşısında dururken gözlerini gözlerimden ayır "Her şeyi yine unut ve yine iste; uslanmam, yine söz veririm. Neden mi? Çünkü gündüz geceye sadece güneş batana kadar karşı çıkabiliyor."