süeda bozkurt
@suedabzkt
Yu Hua’nın Yaşamak adlı romanı, insan ruhunun dayanıklılığını ve yaşamın acı tatlı yanlarını etkileyici bir şekilde anlatan, unutulmaz bir eser. Fugui’nin hikâyesi, okuyucuya hayatın hem ne kadar acımasız hem de ne kadar değerli olabileceğini gösteriyor.
Kitabı bitirdiğinde, büyük ihtimalle uzun bir süre Fugui’nin yaşadıklarını düşünecek ve hayatın anlamı üzerine kendi sorgulamalarını yapacaksın. Eğer derin, etkileyici ve insan doğasını sorgulatan kitapları seviyorsan, Yaşamak kesinlikle okunması gereken bir eser.
“İnsan yaşarken, acılar bir dağ gibi üstüne çöker ama yine de yürümeye devam edersin. Çünkü başka çaren yoktur.”
“Hayat dediğin şey, insanın başına gelenlerden ibaret. Ne kadar çırpınırsan çırpın, bazen hiçbir şeyi değiştiremiyorsun.”
“Benim yaşamak için bir sebebim yok, ama ölmek için de bir sebebim yoktu. O yüzden yaşamaya devam ettim.”
“İnsan, ne kadar acı çekerse çeksin, yaşamak zorunda. Çünkü hayat, acıyı da mutluluğu da içinde barındıran uzun bir yolculuktur.”
“Ölüler huzura erer ama geride kalanlar, anılarla yaşamaya mahkûmdur.”
“Zenginlik dediğin şey, açken bir tas sıcak çorba bulabilmekten başka bir şey değildir.”
Bu alıntılar, romanın ruhunu ve insan hayatı üzerine derin gözlemlerini yansıtan etkileyici sözlerdir. Yaşamak, insanın zorluklara rağmen nasıl ayakta kalabildiğini gösteren bir roman olduğu için, bu alıntılar da kitabın güçlü mesajlarını taşıyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beğenmek az kalır elbette, dünyanın en güzel kitaplarından biri olduğuna bir kez daha emin oldum. İlk okuduğumda da beğenmiştim ama sanırım bu sefer daha bir hoşuma gitti.
Bazı kitapları herkesin okuması gerektiğini düşünüyoruz zaman zaman ama bazı kitapları da defalarca okumak gerekiyor, bir kez okumak yetmiyor. Unutuyoruz, üstüne başka şeyler diziyoruz, altta kalıyor. Tutup arada bir üste çıkarmak gerek, bazı şeyleri hatırlamak için, bazı şeyleri daha iyi anlamak için.
En sevdiğim alıntı “Büyükler sayılara bayılırlar. Onlara yeni bir arkadaşınızdan bahsettiğinizde gerekli soruları asla sormazlar. "Sesi nasıl?" diye sormazlar mesela. "Hangi oyunları sever? Kelebek koleksiyonu yapıyor mu?" diye sorduklarını asla göremezsiniz. Onlar sadece, "Kaç yaşında? Kaç kardeşi var? Kaç kilo? Babası ne kadar kazanıyor?" diye merak ederler. Bunları öğrenince arkadaşınızı tanıyabileceklerini sanırlar. Büyüklere, kırmızı tuğlalı, pencerelerinden sardunyalar sarkan, çatısında güvercinlerin uçuştuğu çok güzel bir ev gördüm" derseniz bu evi gözlerinde canlandıramazlar bile. Onların anlayabilmesi için, "Yüz milyonluk bir ev gördüm", demeniz gerekir. İşte o zaman, "Aa, ne kadar da güzelmiş!" derler.
Gerçekten abartmıyorum her cümlesi çok anlamlıydı. Kısa olmasına bakmayın anlayarak okumak gerekiyor bence..
Bir kaç alıntı eklemeliyim bence
"Hem dünyaya hem de insana anlam mı vermek istiyorsunuz? O zaman bedene ve yaşama dönün."
"Yaşamın amacı nedir diye mi soruyorsun? En ulu ve en imkânsız olana ulaşmaya çalışarak ölmek derim."
"Varoluş bir sanat eseridir, bu yüzden varlığına değer verilmelidir."
"Güzellik öyle zarif konuşur ki; sesi sadece tam olarak uyanmış ruhlara ulaşır."
“Müziğin sesini duyamayanlar, dans edenlerin deli olduğunu düşünürler."
"Kendini yakmaya hazırlan; kül olmadan nasıl yeniden yükseleceksin?"
Ve kitap şu paragrafla son buldu:
Bir gün olur da zor durumda kalan bir arkadaşınıza destek olmak için birkaç çift laf etmeniz gerekirse “Kaderini sev” deyin ona ve hemen peşinden eklemeyi de unutmayın: “Ancak içinde ayağa kalkmak olan, içinde iyi kötü her şeyi deneyimlemek olan ve her gün çok daha güçlü bir şekilde yol almak olan kaderi seç ve onu sev dostum. Böyle bir kaderi sev çünkü aslında hayatın bu…”
Kaderini Sev, Çünkü Aslında Hayatın Bu - NietzscheTaner Şanlıoğlu · Destek Yayınları · 20203,609 okunma
Bazı şeyler için artık sabrım yok ukala biri haline geldiğim için değil aksine hayatımda artık beni mutsuz eden ya da üzen şeyler ile vaktimi daha fazla kaybetmek istemediğim bir noktaya ulaştığım için en nihayetinde hayat nefret etmek ve kusur aramak için çok kısa
Ana karakterimiz Nora Seed, kitabın 21. sayfasında intihar eder. Fakat ölmek üzereyken kendini tuhaf bir kütüphanede bulur. Kütüphaneyi bir alıntıyla size anlatmak istiyorum: “Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var. Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansını sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün… Pişmanlıklarını telafi etme şansın olsaydı, bazı konularda farklı davranır mıydın?”
Şüphesiz ki Nora’nın eline eşsiz bir fırsat geçiyor. İlk başta ‘araf’ diyebileceğimiz kütüphaneyi terk edip ölüme gitmek istese de nelerin farklı olabileceğini merak etmeye başlıyor. Böylece kendinin farklı hayattaki versiyonları arasında bir geziye başlıyor. Pişmanlıklarını, hayatta yanlış yaptığı şeyleri düşünüyor. İnsanları, en çok da kendini affetmeye çalışıyor.
İçine girdiği kitapta- yani kendinin bambaşka bir hayatında- pişmanlık hissederse kütüphaneye geri dönüyor ve başka bir kitabı deniyor.
Bu yolculuklar boyunca pek çok şeye şahit oluyoruz. Kitap kişisel gelişim türüne adım atmayacak olsa da Nora ile bize öyle dersler işliyor ki bize çok şey katmış oluyor. Aynı zamanda intihar ettiği hayatında felsefe okumuş biri olduğu için kitabın her kısmında felsefe dokundurtmaları var. Yarısından sonra kuantum fiziğine de çok hafiften temaslar var. Tabii felsefe ile fizikle ilgilenmiyorsanız da hiç sorun oluşturmaz bu size kitabı okurken. Ben ikisini de sevdiğim için okurken ekstra bir zevk almış oldum sadece.
Kitabı çok beğendim ve bana çok şey kattığına inanıyorum. Hayatla ilgili düşüncelere dalan herkesin okuması gereken bir kitap.
“Bazı yolların daha kolay olacağını düşünmek işimize geliyor bence. Ama belki de kolay yol yoktur. Sadece yollar vardır. "
