Benim zekâma ve yeteneklerime, hislerimden daha fazla değer veriyor oysa benim için asıl önemli olan hislerim. Gücümün, mutluluğumun ve kederimin tek kaynağı onlar. Sahip olduğum diğer tüm bilgileri başkaları da edinebilir ancak hislerim yalnızca bana aittir
Birbirimizin hislerini etkilemekte ne kadar yetersiz olduğumuz düşüncesi göğsümü parçalamama neden olacak. Kimse bize içimizde olmayan bir sevgiyi, neşeyi, coşkuyu veya sevinci veremiyor. Ben de içten içe ne kadar canlı duygulara sahip olsam da buna sahip olmayan birini mutlu edemem.