Sonuç olarak birinin gri sakallarına ve kırışmış yüzüne bakıp onun uzun yaşadığını düşünmek yersizdir; o, uzun yaşamamış sadece uzun süre var olmuştur.
Bahardan önce erkenden uçmaya başlayan bir böceğin vızıltısını büyülenerek dinler; bahar günü parkta, İstanbul’da hayatta olmak ne kadar harikulade bir şey, farkına varırdık.
Bakışmak, hiçbir kelime kullanmadan bakışlarımızla karşımızdakine kendimizi anlatma yoluydu elbette. Ama anlatılan şey de anlaşılan şey de aslında hoşumuza giden derin bir muğlaklık taşıyordu.