Bence yazmanın asıl sonucu, düşünmeyi sürdürebilmeyi, bir düşünceyi sonuna kadar takip edebilmeyi öğrenmektir. Ya da başka bir ifadeyle söylersek, yazarak düşünmek, düşünerek düşünmekten daha kolaydır. Dikkatimiz kırılgandır, demiştik. Düşünmeyi sürdürmek için, sokrates gibi odaklanabiliyorsak, yazmaya da ihtiyacımız yok. Ama dikkatimiz ve yoğunlaşmamız, her birkaç saniyede/dakikada bir elimizden kaçıyorsa, yazmak düşünme temrini yapmanın en uygun vasatı olacaktır.