siir
Koptu can özümden fırtına, savruldu küllerim göğe,
Sitemim ne yâre kaldı, ne de şu bahtsız feleğe.
Koca bir saltanattı aşk, çöktü saraylar birer birer;
Gözlerinden uzağım ya, her nefes bir zehir oldu.
Sükût kuşattı her yanı, feryâdım içimde saklı,
Kimseler bilmez bu derdi, kim haklıydı kim haksızdı?
Bir rüyaydı gelip geçen, geriye hicranı kaldı;
Umut mumu söndü bitti, her taraf zifiri zindan oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sükut her zaman ikrar dan gelmez;
Ar'dan gelir,
Asalet'ten gelir,
Hak'tan gelir,
Haklılık'tan gelir,
Ve;
Kimi susmalar bilmekten doğar...
Hayat;
İnsanlara zahmetsiz hiç bir şey vermez ,
Yanyana gelmekle,
İnsan birlikte olmaz cancağızım,
Ruh lazım,
Emek lazım,
Kocaman değil,
Samimi bir yürek lazım,,,
Sevgi;
Işıktan bir elin,
Işıktan bir sayfaya yazdığı,
Işıktan bir sözdür.
Sevgi titreyen bir mutluluktur..."
Sükût bürünmüşse dillere,
Yara derindir...
Yara derinse Allah kerimdir.
|Hz.Mevlana
Bir bir vedà eyledim cümle hâle,
Dünümün izine, yarin emâle.
Gönül ki yoruldu devr-i hevesden,
Sükût ile yürür şimdi zevâle.
Vedâ dedim aşka, adını anmam,
Bir köz gibi saklı, üfleyip yanmam.
Ne sitem kaldı içimde, ne ah,
Rizâ ile sustum, artık inanmam.
Dostlara vedâ, düşlere vedã,
Bir gölgeydi hepsi, geçti sevdâ.
Elimde kalan bir kuru sabır,
Bıraktım ey kader, al onuda
Zamâna vedâ, sözlere vedâ,
Bir ömrü taşıyan gözlere vedâ.
Ne ben eskisi, ne yol bildigim,
Yolcuya, menzile, izlere vedâ.
Son kez eğildim varlığım önünde,
Yokluğa selâm verdim can evimde.
Her şeyden geçtim, kendimden dahi,
Bu vedâdir mühürlü alnımda,dilimde.