Nüveyre gülümseyerek, "Tanrı insanı gördüğünden ayırmasın, derler yavrum. Bu gerçekten çok zor şeydir. Ama ayırdıysa bir kez, ağlanıp sızlanmak yerine yaşamak, savaşmak zorunda kalırsın. Ve bunu baştan kabullenmek, uğraşını kolaylaştırır."
"Eğilirim," diye söylendi kendi kendine. "Egilirim. Eğilmek ayıp değil. Ama kırılmam! Bunca yıldır onca yükü taşımaktan yıpranmışsa da bedenim, idmanlıyım, kırılmam."