Kimse mükemmel degil. Bazen insanlardan kusursuz olmalarını beklersiniz ve kusursuz olamadıkları için onlardan sonsuza kadar nefret edersiniz, oysa onların suçu değildir, sizin suçunuz da değildir. Yalnızca sahip olamadıkları için veremeyecekleri bir şeyi istemişsinizdir. Derken başka insanların hayatında aynısını yaparsınız, herkesi yüzüstü bırakan, hiç bir şeyi yoluna koyamayan kişi siz olursunuz ve kendinizden öyle nefret edersiniz ki keşke ölüp gitsem dersiniz.
Başkalarının talepleri bitmez, yalnızca çoğalır. Hep daha karmaşık, daha zordur.
Bu da, diye düsünüyor, daha çok hayat, hayatın hep daha fazlası demenin bir başka yolu.