şule demirel
@suledem
Şu anda okuduğu kitaplar
daha romanın başında gülsarıya tanabay kadar bağlanmamak elde değil. hele bir de atlara birazcık olsun ilginiz varsa... tam da küçük kedimizi hastalıktan kaybettiğimiz bir dönemde bu romanı okumak beni mahvetti. romanın beni etkileyen başlıca meselesi gülsarıyla tanabayın ilişkisiyken bunun yanısıra siyasetin iğrenç yüzünün yer, zaman, mekan, rejim fark etmeksizin değişmiyor oluşu; ((spoiler alarmı!))
özellikle tanabayın çobanlık yaptığı dönemdeki felaketi ve yönetimin tavrını okurken maalesef hiç yabancılık çekmedim. bir yandan çora’ya kızdım bir yandan tanabay’a bir yandan candar’a... bir yandan da empati kurmaya çalıştım.
Reklam
puanlamam: 1/10 o da yazarın edebiyatı da içine alan sarkastik isyankar anlatım tarzı için. kitap bana ne kattı diye ilk defa kendime sordum. sonuç ...
“ dini değerlere hassasiyet,saygısızlık, hakaret vs.” gibi incelemelere bir ekleme de ben yapmayacağım. çünkü kendi dinim olan islam’dan benim anladığım tevhid ilkesine, islami teolojiye doğrudan bir eleştiri göremiyorum. zaten kabilde bahsi geçen anlatımlar islam’da zikredilenlerle paralel kabul edilemez. kısacası kötülük problemi (teodise) üzerinden tanrıya giydirecek sarkastik bir isyanla karşılaştım bu kitapta; benim inançlarımla bağdaşmayan inançlara yapılan eleştirilerde haklılık payı buluyorum. sadece keşke yazar gerçek İslam ile tevhid ilkesiyle tanışmış olsaydı keşke diye içimden geçirdim.
kitap bittiğinde dimağımda güzel bir tad bıraktı. Yazar tarihi bir çerçeve içinde karakterler özelinde yaşama dair her tele dokunmuş gibi hissediyorum. bir yandan da kitap daha bitmeden yeniden okunacaklar listeme ekledim.
Kur’an kıssalarını içinde bulunduğumuz zamanın zihin yapısıyla algılanabilmesi adına ne şekilde neyi ifade ettiklerini anlamlandırmak noktasında büyük öneme haiz bir eser
