Bir kaderim vardı, belliydi; onu görüyor, kabul ediyordum.
...burnuma Mahmut Usta’nın yaktığı sigaranın hoş kokusu gelir, uzaktaki askeriyede akşam içtimasında “Sağ ol!.. Sağ ol!..” diye bağıran erleri ve bir arının vızıltısını işiterek bu dünyaya tanıklık etmenin, yaşamanın ne tuhaf bir şey olduğunu aklımdan geçirirdim.
Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine, şimdi üzerinde uyuduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz doğru muydu?
Güçtür çünkü Sait hakkında konuşmak; hoşlanmayabilir. Kendisi de bir hikayesinde yazmış ya, “hikayelerimi beğenmezler, üzülürüm; beğenirler kızarım” diye. Öyledir, gerçekten.
-Orhan Veli
(Kızma ama çok beğendik)
