Şükran duygusu, sahip olduklarımızla yetinmek ve pasif bir kabulleniş değildir.
Şükran duygusu sahip olduğumuz şeylerin onlara sahipken değerini bilmektir.
Bir hatanın bedelini kaç kez öderiz? Yanıt binlerce kezdir. İnsan, dünyada aynı hatanın bedelini binlerce kez ödeyen tek hayvandır. Diğer hayvanlar her yanlışlarının cezasını bir kez çeker. Ama biz? Bizim çok güçlü belleğimiz var. Bir hata yaparız, kendimizi yargılarız, kendimizi suçlu buluruz, kendimize ceza veririz. Eğer adalet varsa bu yeterlidir. Hatayı bir daha yapmayız. Oysa hatamızı her hatırlayışımızda kendimizi yeniden yargılarız, yeniden suçlu buluruz ve kendimizi yeniden canlandırırız. Eğer karımız ve hocamız varsa ve o da bize hatamızı hatırlatıyorsa bu ceza bir türlü bitmez. Bu adil mi?