İnsanın en büyük dostunun aynalar olması ne tuhaf, kırsan ve kırılsan da yine kendine batıyorsun. Kendine acısan da yaranı acıtmıyorsun. Bütün kırgınlıklara ve kızgınlıklara rağmen, aynı camın içinde yaşamayı öğreniyorsun. Kırıklarını topluyor ve aynalarda kendine bakmaya devam ediyorsun, çok iyi bakıyorsun üstelik.