B.
@sulkowskyi
"Bence birçok çocuğun korktuğunda, yalnız hissettiğinde ya da sadece canı sıkıldığında gittiği bir yer var. Hayal güçleri olağanüstüyse ve kendileri yaratıyorsa oraya Hiçlik Ülkesi, Shire veya Boo'ya Moon gibi isimler veriyorlar. Çoğu unutuyor. Yetenekli olan birkaçı -mesela Scott- hayallerine koşum takımı geçirip atlara dönüştürüyor."
Bazı şeyler asla unutulmazdı. Pratik dünyanın kısa ömürlü dediği şeylerin -şarkılar, ay ışığı veya öpücükler gibi- bazen en uzun süre dayananlar olduğuna inanmaya başlamıştı.
"Eğer bunu okuyorsan gitmişim demektir Lisey. Sanırım fazla vaktim kalmadı ama şimdiye dek sahip olduğum bunca zaman senin eserin."
Scott uzanıp elini buluyor ve tutuyor. "Karanlıkta kaybolmuştum," diye fısıldıyor. "Sen beni buldun."
