B.
@sulkowskyi
Reklam
"...Artık herkeste, her şeyde onu görüyorsun, Kell. Bunun için bir söz var."
"Halüsinasyon?"
"Karasevda."
İskelede dikilmiş Lila'nın gidişini izleyen o üzgün, yalnız asilzade neredeydi?
Bu sonuncusunu neredeyse görebiliyordu. Oradaydı; dudağının köşesinde, gözünün kenarında.
İnsanlar ancak onları, canını yakmalarına izin verecek kadar önemsediğin sürece sana zarar verebilirlerdi.
Ayrılığın bu kadar zor olduğunu bilse kim başkasıyla yakınlaşmaya cesaret edebilir? Yürekte her seferinde bir kez daha ölmeye devam ediyorlar, değil mi?
Reklam