Sultan Avcı
@sultan_avci
Kitap 6 farklı hikayeden oluşmuş ve yalın bir dille herkes net sonuç çıkarsın, aynı şeyi anlasın düşüncesiyle biçimlendirilmiş bir kıssadan hisseler dizisi benim kanaatimce.
Öncelikle ne anlatıyor ona bakalım. Bütün hikayelerde insanın sevgi, dini inanç ve insanla yaşadığını merkeze koyarak anlatıyor bir şeyleri.
İnsanın neyle yaşadığını bir çarka oturtmuş ve çarkın işlemesini sağlayan ilk etken "insan" olarak belirlenmiş. İnsanın sadece kendisi için yaşamadığını diğer insanlar için de yaşadığı aşikar. İnsan kendine bakamaz belki, kendi ihtiyacını göremez ancak bir başkasınınkini görür ve karşılarsan çark işlemeye başlar. Sen senden kötü durumdakine yardım edersin, senden kötü durumdaki kendinden kötü durumda olana...
Peki bu nasıl mümkün? Bir insan neden diğeri için yaşasın? Neden bir diğerine yardımda bulunsun? Neden başkasının huzurunu önemsesin? Bu sorularla da çarkın ikinci etkeni "sevgi" cevap vermiş. İnsan, insanı sevdiği için tüm bunları yapmalı. Daha sonra insanın insanı, "Tanrı inancı" sayesinde sevdiği baz alınmış. Yaratılanı severim yaradandan ötürü olayı tam olarak yerleştirilmiş kitaba.
İyilik Tanrı tarafından ödüllendirilmiş, kötülük Tanrı tarafından cezalandırılmış.
Bu şekilde algıladığım bu kitap hakkında şimdi de bir kaç eleştiride bulunmak isterim. İnsanın insanla yaşadığı reddedilemez bir gerçek pek tabii. Tek başımıza halledemeyip başkalarından yardım aldığımız ve başkalarına yardım ettiğimiz anlara bakacak olursak çok net görürüz. Birbirimizle iletişimde, dayanışmada olduğumuzda ancak üstesinden geliriz bir şeylerin. Ancak bu kitabı sorgusuz okuyup inanacak bir insan varsayarsak yaptığı her yardımın Tanrı tarafından ödüllendirileceğini(dünya yaşamı süresince), düşünmesi pek olasıdır. Ve bu şekliyle niyetlelenerek yapılacak iyilikler ne kadar
Dünyada bir başına olsa o zaman, tüm bunları görmezden gelmesi kolay olurdu.
Bunlar hukuk ile ilgili kitaplar olmalı ve bizim hukuk sistemimiz, insanları suçsuz yere ve kanunlardan habersiz bir şekilde yargılıyor.
