TSSB’de travmatik anıların baskın olmasının nedenlerinden biri de içinde bulunan zamanı tam olarak yaşayamamaktır. Tam olarak burada olamadığınızda, orası korku ve sefaletle dolu olsa bile, yaşadığınızı hissettiğiniz yerlere gidersiniz.
Travma tamamen sözcük öncesidir. Shakespare bu dilsiz dehşeti, Machbeth’de kralın ölü bedeni bulunduktan sonra şöyle ifade eder: Korku! Korku! Korku! Ne dil ne kalp seni anlamaz, seni adlandıramaz! Karmaşa artık şaheserini ortaya koymuştur!
Bu seçkin yaşlı Harvard profesörünün uyurken eşinin poposuna yaslandığında ne kadar rahat ettiğini itiraf ettiğini duyduğumda nasıl da şaşırdığımı hatırlıyorum. Kendi içindeki en temel insani ihtiyaçlarını açığa vurarak, bunların hayatımızda ne kadar temel olduğunu hatırlattı bize.