Sümeyye Fıçıcı
@sumey_
Şu anda okuduğu kitap
kahveyle iyi gidiyor öyle bir kahve süresince de okunur. kitap alzheimer hastası seri katilin günlüğünü ele alıyor. ben keyif aldim ama muhtemelen arkadaslarima bahsetmem.
Reklam
Yarım bıraktığım bana göre hiç akmayan bu kitabı bugün kütüphanede başka bir baskısını görerek okumaya tekrar başladım. Birkaç günde zorla geldiğim sayfa sayılarına oturduğum iki saatte geldiğim için konuyla değil de çevirmenin diliyle ilgili bir sorun olduğunu anladım. Nitekim kitabı ödünç almadım elimdeki çeviriyi okuyacağım ama daha hevesliyim bu sefer. Elizabeth hatrına bu kitabı bitireceğime söz veriyorum.
Açık söylemek gerekirse beklentim bir miktar düşüktü ve uzun zamandır kitap okuyamıyordum. Hem beklentim yüzünden utandım hem de kitap okuma şevkim geri geldi. Son bölüm inanılmaz spoiler yiyeceğimi bir çok yerde okuduğum icin kendimi son sayfaya gitmekten hep geri çevirdim iyi ki öyle yapmisim. Neyse kitaba dönersek, konu biraz uzak olduğum bir konu ama o kadar hızlı okuttu ki kendini. Kitap oku beni diye bağırıyor, yakanıza yapışıyor. Her bölüme ayrı bir merakla başladım. sonlara doğru ağzım iki metre açık gezdim, bazı şeyleri tahmin etmiştim ama son bölüm beni gerçek anlamda şoka soktu. Özellikle Sezin’in kurgusunun bu kadar iyileşmesi… Otuz Yedi’den bu keyifi alamamış hatta sanırım yarıda bırakmıştım ama bu kitap gerçek bir şaheserdi. Ön yargılı bakıyorsanız kesinlikle hata yapıyorsunuz.
Spoiler içeren alana geldik.
Biri geçmişe gidip bir şeyler düzeltmeye çalıştıkça artık durun diye bas bas bağırasım, saçımı başımı yolasım geliyor. Arkadaşım bir kere gittin düzelmedi bir şey işte dur bir olduğun yerde değil mi? Yok düzeltecek. Herkes her şeyi düzeltmeye çalıştıkça kocaman bir öfke topuna dönüştüm. En başta müphem yerine psikolojik bir destek alsa düzelecek olan ana karakterimiz Leyla, bebeğim seni çok seviyorum ya. Kitap boyunca Leyla’ya sarılmak istedim. Ebeveynlerine ebeveynlik yapmak zorunda kalması, ikizinin ölümü onun için de çok zorken evdeki herkesin onu yok sayması beni çok yaraladı. Özellikle annesiyle mutfakta yaptığı konuşmada bir miktar ağlamış bile olabilirim. Yağmur, nolur arkadaşım ol ben de hukuk okuyorum bebek. Leyla’ya kitap boyunca ne kadar kızıp, üzüldüysem Yağmur’u da o kadar takdir ettim. Durduğu çizgi süperdi. Barlas sana çok nötrüm oğlum… Müphemin kocaman bir manyaklar topluluğu olduğunu düşündüğüm için bayağı bir eksidesin. Ama kendince
Sonu hiç beklemediğim bir yerden geldi inanılmazdı. Hiç bu kadar ters köşe olmayı beklemiyordum. Gerçekten inanılmazdı.
Kitap size normal bir polisiye tomanı nasılsa öyle geliyor, bir cinayet çözüyorsunuz. Sürükleyiciliği harika zaten su gibi akıp gidiyor anlayamıyorsunuz.
biraz uzun ve biraz sitemkâr olacak bir incelemeyle karşınızdayım, merhaba.
öncelikle beni kitaba iten şeyin bu kadar övülmesi olduğunu söylemek isterim. bu yıl içinde okumayı düşünmüyordum normalde ama alıntılar, incelemeler o kadar hoşuma gitti ki bir bakayım dedim.
önce sevdiğim şeylerden bahsetmek istiyorum zaten oldukça az bu yüzden çok sürmeyecek. istanbul betimlemeleri o kadar güzel ki… eski zaman istanbulunu gezdim sanki kitabı okurken. orhan pamuk’un çok sevdiğim bi özelliğidir bu. betimleleri o kadar güzel yapıyor ki karakterin yanından yürüyorsunuz sanki. kemal’in geçtiği sokaklardan bir kere de ben geçtim, baktığı manzaralara bir kere de ben baktım.
bir diğer sevdiğim nokta kitabın bi koleksiyonu olması. kitapta bir eşyayı o kadar güzel anlatıyor ki görmek istiyorsunuz. görmemize olanak sağladığı hatta müzenin kitabın yarısından sonrasının geçtiği yerde olması çok hoşuma gitti, en yakın zamanda gideceğim.
gelelim sevmediğim yerlere. buradan sonrası spoiler içerir okumayanların okuma zevkinin bozukmaması için buradan sonrasını okumamasını öneririm. ben direkt kemal karakterini o kadar sevmiyorum ki… kemal kitabın en başında nişanlısını aldatıp uzaktan akrabası bir genç kızla ilişkiye başlıyor. üstelik bu genç kızı nişanına çağırıyor. bunun üzerine sonraki buluşmalara füsun gelmiyor. bu boşlukta sibelden ayrılana kadar benim öfkemi o kadar çok topladı ki sibelin daha sonra zaimle olmasına en ufak duygu beslemedim.
kemal ve füsunun ilişkisine gelirsek, bence kemal füsunun gençlik hatasıydı. füsun daha sonrasında bir hata daha yapıp aslında sevmediği feridunla evlendi belki mutlu da olurdu. ama kemal füsunu tam anlamıyla elde edemediği ve hatta birden kaybolduğu için (nişanına çağırdıysa ne bekliyordu anlamadım) takıntı hatta bir saplantı haline getirdi.
Reklam