Kitapta ana karakterimiz yine Zeze’dir.
Ama bu kez onu biraz daha büyümüş, hayatın sert yüzüyle daha çok tanışmış hâliyle görürüz.
Zeze:
• Maddi zorluklar yaşayan,
• Ailesinden yeterince sevgi göremeyen,
• Hayata erken yaşta olgunlaşmak zorunda kalan
bir çocuktur.
Artık hayallere sığınmak eskisi kadar kolay değildir. Çünkü:
Gerçek hayat, Zeze’nin çocuk dünyasını yavaş yavaş kırmaktadır.
Zezé çalışmak zorunda kalır, sorumluluklar yüklenir, çocukluğunu yaşayamadan büyür.
Bu kitapta Zeze’nin
• Umutla hayal kırıklığı arasında gidip gelişi,
• Yalnızlığı,
• Sevilme ihtiyacı,
• Hayata tutunma çabası
anlatılır.
“Güneşi uyandıralım” sözü aslında şunu temsil ediyo
Umudu yeniden uyandırmak.
Karanlıkta bile ışık aramak
Güneşi UyandıralımJosé Mauro de Vasconcelos · Can Yayınları · 202542,8bin okunma
Körlük sadece fiziksel değildir.
İnsanlar görürken de:
• Bencildi
• Duyarsızdı
• Başkasını görmezden geliyordu
Körlük gidince herkes şunu fark eder:
Asıl felaket gözlerin kapanması değil, vicdanın kapanmasıdır.
Spoiler vermek istemiyorum ama cidden heyecanlı bir o kadarda sinirlerinizi bozabilir şiddetle tavsiye ediyorum