"Kocaman okyanusta, yıllarca kimse şarkısına cevap vermese de söylemeye devam ediyor."
"Bu hikayeyi ilk duyduğumda onu kendime benzetmiştim. Ama artık bana seni anımsatıyor. Sadece şarkı söylemeyi bırakmış ve ben o melodiyi yeniden duymak istiyorum. Ben Pasifik'te duyduğu bir sesin arkasından derinliğe atlayan bir okyanus bilimciyim. Beni mest eden hüzünlü bir melodinin çağrısını duyuyorum. Seni duyuyorum. Ve sessizliğin içinde sonunda sana rastlıyorum. Artık şarkını söylemiyorsun ama ben besteni ezbere biliyorum."
"Keşke herkes yan evde neler olduğunu düşünse, herkes önünden geçtiği sokağa başını uzatsa, herkes duyduğu çığlığa koşsa. O zaman bu kadar çok ağlamazlardı."
"Haydi, gidelim buradan," dedi.
"Ben de bir gün iyileşir miyim?" diye sordum başımı kaldırıp. "İnsan olmayı öğrenebilir miyim? Sevmeyi sevilmeyi, heyecanlanmayı, korkmamayı, kaçmamayı, hayal kurmayı... Yaralarım iyileşir mi bir gün?"