Düşün. Bunu çözebilirsin. Zihnimde inatçı, küçük bir ses yankılandı. "Bu senin hayatın olmayacak. Sen sonsuza dek burada kalmaya mahkûm değilsin. Sen baban değilsin."
Gözlerimi kıstım ve dudaklarım aç bir sırıtışla kıvrıldı. İşte, tam şuan, tüm av boyunca yaşamak istediğim andı; iz sürerek açığa çıkardığım ufak tefek ipuçlarının hepsinin tek noktada birleştiği, avımın fiziksel olarak karşımda dikildiği ve toplanmak için yeterince olgunlaşmış olduğu an. Bulmacayı çözdüğüm an.