Esra
@sunsesra
Kitapları ve doğayı seven bir hayalperest.
Şu anda okuduğu kitaplar
"Daha çok anlat," dedim.
"Hoşuna gidiyor mu?"
"Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin
kilometre hiç durmadan konuşurdum."
"Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?
"Gider gibi yaparız."
Reklam
İnsanlar onlara bir şeyler anlatmanızdan hoşlanıyorlar, mütevazi ve güven veren bir ses tonuyla yeterince şey anlatırsanız sizi tanıdıklarını sanıyorlar, ama aslında tanımıyorlar, sizin hakkınızda bir şeyler öğreniyorlar sadece, çünkü öğrendikleri şeyler olgular, duygular değil; herhangi bir şey hakkında ne düşündüğünüzü, başınıza gelenlerin ve verdiğiniz kararların sizi nasıl siz yaptığını bilmiyorlar.
Onların yaptıkları şey kendi duyguları, düşünceleri ve tahminleriyle boşlukları doldurmak, sizinkiyle çok az ilgisi olan yepyeni bir yaşam yaratmak, böylece artık güvendesiniz. Siz istemedikçe kimse size dokunamaz.
Yalnızca kibar olmak, gülümsemek, paranoyakça düşünceleri kafalarından uzak tutmak gerek, çünkü ne tür bir oyun oynarsanız oynayın sizin hakkınızda konuşacaklar, bundan kaçamazsınız ve zaten siz de aynısını yapardınız.
Artık zamanın benim için önemli olduğunu hissediyorum. Daha hızlı ya da yavaş geçsin diye değil, yalnızca zaman olsun diye; içinde yaşadığım, fiziksel olaylar ve etkinliklerle bölebildiğim bir şey olarak benim için belirginleşsin ve farkına varmadan geçip gitmesin diye.
Aniden bastıran hoş bir kendine acıma duygusuyla ve akşamdan kalma, yorgun ve lapa gibi bir halde kanepeye oturdum.
Hayatımın acınacak ve tehlikeli yanlarını sabahın erken saatlerinde hissettiğimden daha şiddetli bir şekilde hiç hissetmemişimdir, tam da umutlarımın ve kuvvetimin yenilenmesi gereken zamanda.
Bir an kararımda duraksadım; bu yolculuğa neden çıkıyordum, bununla ne elde edecektim?
Reklam