Kim miyim? Ben ölümlü bir insandan başka bir şey değilim. Duyguları olan ,empati yapabilen ,biraz bir şeyler bilen ve artık herhangi bir beklentisi olmayan biriyim.
Roskolnikov kızın elini sıkıp çıktı oradan.Çok kötü olmuştu.Eğer o anda başını alıp tek başına bir yere gitme imkanı bulsa, bütün yaşamı boyunca orada kalması söz konusu olsa bile kendini mutlu hissedecekti.Aslında son zamanlarda, genellikle hep tek başına olmasına karşın , kendini bir türlü yalnız hissedemiyordu.
Fırtınanın ıssız bir kıyıya attığı perişan olmuş iki yalnız ,kederli insan gibi yan yana oturuyorlardı. Roskolnikov, sonya’ya bakıyor ve genç kızın kendisini ne kadar sevdiğini hissediyordu,tuhaf bir şekilde böyle sevilmek onu huzursuz etmiş ,ağır gelmişti . Gerçekten de çok garip ve korkunç bir duyguydu bu !