"Benimle karşılaştıklarında bana gülümsemeyen, tam tersi kendilerini tehdit ediliyormuş hisseden insanlara rastlıyorum hala. Belki haftada bir ya da iki defa ortaya çıkıyorlar, çoğunlukla köpekleriyle, bana öyle bakıyorlar ki bunu kınama ve kızgınlığa yormaktan başka bir şey gelmiyor elimden. Zaten dünyadaki tüm aptal şeyler üzerine derin düşünceler içinde olduklarını düşünüyorum. Kronun değer kaybetmesi, petrol kaynaklarının yavaş yavaş tükenmesi, imar müdürlüğünün pürüz çıkardığı şu inşaat meselesi, korona salgını falan, sonra da ben gözlerine çarpıyorum, işte o an bardağı taşıran son damla geliyor. Bu kadarı da fazla artık. Kahretsin, diye düşünüyorlar, bu herif de kendini ne sanıyor? Neden ortalıkta herkes gibi hareket edemiyor? Çok sıkıcı ve gereksiz."