Dünya'nın değil Evrenin öyküsü bu. 14 milyar yıl önceki patlamadan sonraki süreç, gezegenimizin oluşumu, yaşamın ortaya çıkışı ve insanlığın tüm dünyaya yayılışının kısa ve anlaşılır bir öyküsü.
"Dünya bizim beşiğimiz, ama insan sonsuza dek beşiğinde kalamaz ki..." orası öyle, ancak şu da var: Karmaşıklığın evrimi insanla olduğu gibi insansız da devam edebilir. Ne de olsa öykünün baş kahramanı olduğumuz hiç de kesin değil.
Beynimiz, üç katmanıyla, evrimin tüm belleğiniiçinde saklıyor. Genlerimiz de öyle. Hücrelerimizin kimyasal bileşimi ilkel okyanustan küçük bir parça. İçinden çıktığımız ortamı içimizde saklamışız. Vücudumuz kökenlerimizin öyküsünü anlatıyor.