Kim bilir, belki de ölüm
Ama korkmayın, bütün iş korkusuzlukta
Öyle ya, ha dibinde ölmek gümüş şamdanların
Ha bir cellat elinde, gözleriniz kapalı
Belki de yürüyorken, iki taşıt arasında
Belki de bir intihar; güzdü, çiçekler vardı
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın
hangi yanıma dönsem seni bulurdum
içimdeki lambanın kırıldığı anlar