Yazar:
Edip Cansever
Yorumlar ve İncelemeler
Şair burada ne anlatmak istemiş olabilirŞiir
Puan vermedi
Kitabın üçte birine kadar anca geldim ve daha da ilerlemek içimden gelmedi doğrusu. Sanat sanat için mi yoksa toplum için mi diye sorup dururken, şair şiirlerinin çoğunu, imgesel bir edayla, "şiir benim içindir" dercesine yazmış. En azından benim okuyabildiğim kısımlara kadar aldığım his bu yöndeydi. Şairin imgesinde uyanıp kağıda dökülenler, şairde uyandırdığı hissi okurda bırakamayınca, haliyle "ne okudum şimdi ben" hissiyatı doğuyor ve bunu daha da uzatmak istemedim doğrusu. Belki başka bir zaman, başka bir kitapta, benzer duyguları hissedebildiğim şiirlerinde görüşmek üzere sevgili Cansever.
Haydn şiirle kalın :)
Yerçekimli Karanfil - Edip CanseverŞiir
Yerçekimli Karanfil şairin toplu şiirlerinin yer aldığı şiir kitabı.
Her zaman şunu söylerim, bir şiir kitabına başlamadan önce şairini tanımak, yazdığı akımı bilmek gerek. Edip Cansever İkinci Yeni akımının temsilcilerinden. Anlaşılması, anlam bütünlüğü kurulması zor şiirler kaleme alıyor. Şiirin göreceliliğini düşünürsek bu durum kimilerinin hoşuna gidebilirken kimilerine anlamsız gelebiliyor.
Sitede alıntılar paylaşırken farklı tepkiler de aldım. Birçok okur eseri mutlaka okumak istediğini söylerken "Bu kadar çok alıntı paylaşılır mı, siteye giriş ehliyetini bakkaldan mı aldın?" Gibi bir yorum yapan okurla da karşılaşmadım değil. Bu nedenle okurken ana sayfanızda dize kirliliği yaptıysam affola. Benim için birçok dize şaheserdi ve paylaşmasam yazık olacaktı.
Kendine özgü bir üslubu var şairin. Şiirlerinde tiyatro ve düzyazıya yaklaştığı bölümler karşımıza çıkıyor. Bu bölümlerde de başarılı buldum kendi adıma. Yine de uzun zamandır beni en çok zorlayan şiir kitabı olduğunu itiraf edebilirim.
Mutlaka okuyun demiyorum, küçük bir araştırma ile size hitap edeceğini düşünüyorsanız okuyun diyorum. Bana hitap etti. Pişman değilim. Yine olsa yine okur, yine şairin imge dünyasına dalarım. Bu dünyadan bir Edip Cansever geçti. İyi ki de geçti.
Şu zor günlerde, hayatınıza anlam katan bir eser olması dileğiyle.
Ne gelir elimizden seni okumaktan başka!1000Kitap
Yerçekimli Karanfil.. Yer çekimine meydan okuyan karanfil. 3. Ve Yeditepe Şiir Armağanı Ödüllü kitabı. Okuduğum ilk kitabı. Sosyal medyadan sağdan soldan çok denk geldi şiirleri,alıntıları ama kitabı alıp baştan okumak okuyup bir bir yaşamak çok iyi geldi. Insanın ruhunu alıp götürüyor adeta. Edip Canseverin hayatı ve kitabın sürecinden çok kitabın içeriğiyle ilgili yazmak istiyorum.
Ne yok ki kitapta. Aşk,umutsuzluk ,sevda,kavga, mavi,deniz..
Içinden ne aldığınıza bağlı. Ben onu denizle ve yaşama olan tutkusuyla yad etmeyi seçiyorum.
"Denizler göğe dönüktür"
"Deniz de benim denizi düşleyen de"
"Yaşamın gövdesini arıyordum yalnızca"..
Koskoca kitaptan bunlar mı kaldı aklında diyeceksiniz. Çok şey var aslında ama buraya yazabileceğimi sanmıyorum. Mesela denizi görüp iç çekmek gibidir Edip Cansever'i okumak. Gün boyu yaşamakla cebelleşmek ama aynı zamanda akşamüstünün dinginliğinde huzuru bulmak gibidir. Yani yaşamın ta kendisidir. Yaşamanın ete kemiğe bürünmesidir. Ne çıkar siz bizi anlamasanız da !Ne çıkar siz bizi okumasanız da! Payıma düşen budur. Onun için "Fazla Şiirden Öldü" dediler. ""Fazla şiirden öldü"" ama çok fazla şiir yazmaktan her gün yaşıyor bir yerlerde..
CANsever yalnız!Şiir
Bireyi toplum içinde somut olarak görünür duruma getirmek, giderek daha da derinlerine inerek, onun içsel dramını kurcalamak çabasında bir şairin kaleminden dökülenlerdir bu kitaptaki şiirler. İkinci Yeni akımının üstatlarından Edip Cansever, bu derleme eserinde uzun uzun yazılmış şiirleri ile şiir tutkunlarına ziyafet çeker. İmgesel yoğunluk ile bezenmiş dramatik şiirler ile hüzünlendirir. İnsanın sınırlı, tekdüze dünya kargaşasında yerini araştıran ve düşünce payı ağır basan şiirlerinin yanı sıra dönemin toplumsal muhalifliğine de parmak basar bu eser. Temelde de umuttan ayrılmaz.
Odaya dair şiiri varken evden bahsetmez. Neden? Çünkü otellerde yaşamayı tercih etmiş bir yalnızdır Cansever.
Bazı şiirlerinde geçen sembollerin başka şiirleri için hazırlık olduğunu görürüz. Sherlock misali merakla takip ettirir bize izleri.
Mavi!
Neden mavi? Hüznün ve sonsuzluğun simgesi. İnsanın özü gibi...
Yalnızlık!
Cansever’e göre insanın insandan başka dayanağı yok. Yalnızlık bile başka insanların varlığı bilindikçe bir anlama kavuşuyor. Öyleyse bizim yalnızlık dediğimiz şey, bir kendini ayırmadan (tecrit etmeden) çok, kendine yönelme, kendini daha yakından inceleme yetisi, olup bitenlerin hesabını kendimizden sormak gibi bir şey. Böylesi bir yalnızlık çok doğal ve olumludur, övülmeye değer.
“Her yalnızlık biraz ihtilal.”
Alkol!
Övüyor görünür ama yazdığı şiirlere kokusunu sindirmez. İçkiliyken tek satır yazmadığını söyleyen Cansever, hem sağlıklı bir kafayla, hem de küçük, ufak tefek mutluluklarla şiir yazmayı denediğini vurgular. örneğin, bazen meyhanede içerken aklına bir şey geldiğinde, garsondan bir tükenmez kalem alıp kağıt peçeteye bir şeyler yazsa da oradan bir dize çıkardığımı bilmediğini söyler.
Eller ve gözler!
Erdal Öz şöyle tahlil etmiş Cansever’in şiirlerindeki bu
Hayatın Atmosferini Şairden İsteyin.·434 syf.·Şiir
10/10
2018 88. kitabı
Uzun zamandan beridir kalem oynatmadım. Daha bir hafta öncesine kadar elimde kürekle çalışıyordum. Yazmak istedim buraya birkaç satır. Yazasım geldi. Yaktı yüreğimi. Âdeta deldi geçti.
Edip Cansever'in birkaç kitabını daha okuma fırsatım oldu. Bana geçtiği yerler de oldu geçmediği yerler de. Fakat bu Toplu Şiirler kitabında ise yazar direk size kalbini açıyor. Ve siz sevgili dostlar keşfe çıkıyorsunuz. Beni kitabın son kısmı çok etkiledi. Âdeta doldurdu içimi. Kolay kolay etkilenmem diyen ben bir baktım ki yüreğim yanmış sonuna doğru ilerliyorum. Bana göre bir yazar sadece bir kadına aşık olmaz. Çiçeğe, böceğe, toprağa, taşa... Hülasa doğaya aşık olur. Onu kendi kalemiyle damladır satırlara. Okuyucu ise bunu okuduğu zaman kendi mevsimiyle donatır. Satır aralarında çiçeklerle-böceklerle süsler zihnini. Kuru kuruya bir kadına aşk yaşanmamalı. Bu durumu şuna benzetebiliriz; nasıl ki sevdiğimiz insanı gördüğümüzde akabininde kendi kokusu , görüştüğümüz yer... onu hatırlatan ne varsa hepsi bizde birer anı veya iz olarak kalır. İşte yazar bu atmosferi size sunmalıdır. İşin diğer bir boyutu ise benim gibi çiçek sevenleri de memnun etmelidir. Hakeza doğayı sevenleri de...
İşin bir başka boyutu ise günümüzü anlatmalıdır; işçiyi-emekçiyi ve bunların hakkını. Bir başka husus ise yaşanılan politik değerdeki doğruları ve yanlışları anlatmalıdır. Son kısmında beni çok etkileyen bir cümle oldu bu bağlamda: "Ekmeği Coca-Cola'ya doğrayıp yiyen işçiler" diye bir söz vardı. İşte böyle olmalı. Kelimeleri boğaza takılmamalı ve açık seçik olmalı. Olmalı da olmalı.
Neyse bu böyle uzar gider... siz en iyisi okuyun. Puan olarak 9 verecektim. Okudukça 10 puanı hak ettiğini düşündüm. Beni bayağı etkiledi. Siz de şairlerin atmosferinde yer bulmanız dileğiyle. Okuyan herkese
Benim en beğendiğim şiir kitaplarından oldu. Edip Cansever’in bütün şiirleri var kitapta. O açıdan şairi dolu dolu tanıyoruz. Şiirleri özetleyecek olursak tek kelimeyle sanırım bu "Yalnızlık" olurdu. Kendine yabancılaşma, yalnızlık hakkında o kadar güzel satırlar yazmış ki. Gerçekten çok beğenerek ve büyük bir duygu yoğunluğuyla okudum. Aşk ve hüzünle ilgili şiirleri de keza çok güzeldi. Tragedyalar bölümünde normal şiirler kadar güzel gelmeyeceğini düşündüm ama özellikle 5. Tragedya’da karakterli(Lusin, Stepan...), kurgu şeklinde anlatım olması oldukça güzeldi. Çoğu satırın altını çizdim. Çok çok yetenekli bir şair olduğunu düşünüyorum. Tekrar tekrar okuyasım geliyor satırları.
10/10
2018 31. kitabı
Edip Cansever'i bana göre en güzel Cemal Süreya tanımlamış;
Her şeyin fazlası zararlıdır ya,
Fazla şiirden öldü Edip Cansever.
Kitap Edip Cansever'in, Dirlik Düzenlik, Yerçekimli Karanfil, Umutsuzlar Parkı, Petrol, Nerde Antigone, Tragedyalar, Çağrılmayan Yakup, Kirli Ağustos, Sonrası Kalır şiirlerinden oluşuyor. Şiirlerinde hemen hemen her konu işlenmiş.
Dostluk, Aşk, Özlem, Sevgi ve daha nice ölümsüz güzel duyguları Edip Cansever'in şiirlerinde yaşayabilirsiniz.
Kitabın bu basımını hiçbir yerde bulamadım. Ben de Pdf olarak okudum. Okumak isteyenler için linki bırakıyorum.
Keyifli okumalar, Şiirle kalın!
hattusa.org/kitaplar/edip-c...
Masa da masaymış ha.
Bu şiirle bi devir atlatılmış, şiirde yeniciler dönemi bir çok şaire yolları açmış Edip Cansever. Ama basit ve düz hatta dümdüz şiirleri olduğu için yenicilerden çok eskici gibi takılmıştır içlerinde. Varoluşçudur bana göre. Öyküye benzer şiirleri. Yeniler içinde en üretkenidir. Adeta şiire adamıştır ömrünü. 'Her şeyin fazlası zarar derler ya fazla şiirden öldü' der Cemal Süreya onun için. Şiiri şiir için yazmıştır. İlham beklememiş gitmiş aramış ve bulmuştur dizelerini. 'Bir ara her şey gönlümce olur gibi oldu sonra geçti' diyecek kadar gerçekçidir de 'Hiçbir şeyin hiçbir şeyliği gibi bir şeydim' diyecek kadar sürrealistte. Postmodernizmin etkilerini de görürüz 'gülmek bir halk gülüyorsa gülmektir' diyen toplumsal yönünü de. Çok yönlüdür, iyidir, hoştur. Mavi'ye düşkündür. Deniz kıyısından uzakta yaşayamayacağını söyleyecek kadar tutkundur Mavi 'ye ; hatta kızımın adına karar verirken bile en çok onun şiirinden esinlendim. Mavi' yi duyumsadım içimde, göğü, denizi, hiç görmediğim, kokusuna merak duyduğum okyanusu ansıdım, boşuna dememiş Mavi huydur bizde.
Puan vermedi
Edip Cansever’in şiiri uzun bir yolculuğun şiiridir, onun kadar uzun yola hüküm giymiş bir başka bir şair yoktur şiirde, yarışmazlar ama, sık sık Turgut Uyar’la mola yerlerinde karşılaşırlar. Küçük istasyonlarda, ıssız benzincilerde, şehirlerarası otobüslerin durduğu çay ve ihtiyaç tesislerinde ve kamyoncuların yalnızca durduğu, konakladığı değil, neredeyse yüzlerce yıldır oradalarmış gibi kök saldıkları, kalakaldıkları, evleriymiş gibi kendilerini attıkları kahve lokanta karışımı mekanlarda karşılaşmışlardır sık sık bu uzun yolda. Edip Cansever İstanbul eskisindeki yolculuğunu bitiremediği için biraz geç çıkmıştır “şimdi pazar yerlerine benzeyen” memlekete. Onun Pera’da, unutulmuş ve belki de artık ‘eski bir ölü’ olan kahramanlarında, pasajlarda, işhanlarında, meyhanelerde, limonluklarda, Kapalıçarşılarda gezen şiiri kendisini koyuluktan, kapalılıktan, bazen küf kokan yalnızlıklardan, nedense Bilge Karasu’nun Lağımlaranası ya da Beyoğlu başlıklı anlatısı geldi aklıma bunları söylerken, çıkması hayli vakit almıştır
Bu kadar vakitsiz yazacağımŞiir
Şehrin insana getirdiği yalnızlıktan bahsediyordu sanırım(?) çoğunlukla. Aşırı kopuk imgesel bir anlatım var,okurken çok sıkıldım. Yazar hakkında söylenen "kelimenin canını acıtma hali"ne bizzat tanık oldum.
Reklam
Yazar Hakkında
Edip CanseverYazar · 28 kitap
Edip Cansever, tam adıyla Ömer Edip Cansever, Türk şairdir. Tam adı Ömer Edip Cansever olsa da, Ömer adını ilk şiirleri ve ilk şiir kitabı dışında hiç kullanmadı.
8 Ağustos 1928'de İstanbul'da doğdu. İstanbul Erkek Lisesi'ni bitirdi. Kapalıçarşı'da turistik eşya ve halı ticareti yapmaya başladı. 1976'dan sonra yalnızca şiirle uğraştı. Bodrum'da tatildeyken beyin kanaması geçirdi, tedavi için getirildiği İstanbul'da 28 Mayıs 1986'da yaşamını yitirdi.
İlk şiiri 1944'te İstanbul dergisinde yayınlandı. Yücel, Fikirler, Edebiyat Dünyası, Kaynak dergilerinde çıkan ilk gençlik şiirlerini "İkindi Üstü" kitabında topladı. Bu şiirlerde varlıklı, her şeye yaşama sevinciyle bakan bir gencin avarelikleri, duyguları ön plandaydı. 1951'de "Nokta" dergisini çıkardı. Bu dergi genç şairlerle ve yazarlarla tanışmasını sağladı. İlk kitabından 7 yıl sonra yayınladığı "Dirlik Düzenlik" bu dönemin ürünüdür. Bu kitaptaki şiirlerde düşünceyi dil içinde eritmeye yönelen, özlü bir söyleyiş ve çarpıcı biçim arayan, toplumsal eleştiri için mizah aracını kullanan bir tutum görüldü. 1957'de yayınlanan "Yerçekimli Karanfil" ile kendisine özgü bir şiir evreni kurdu. İkinci Yeni akımının özgün örneklerini verdi. Yenilik, Pazar Postası, Yeni Dergi gibi dönemin sanat yayınlarında şiirsel canlılığı besleyen şairlerden biri oldu. Şiirinde zamanla sevinç yerini bunalıma, toplumsal dengesizlikleri eleştirme kaygısı yerini yıkıcı bir umutsuzluğa bıraktı. "Dize işlevini yitirdi" gerekçesiyle yeni arayışlara yöneldi. Şiirde tiyatrodan esinlenen diyaloglar kullandı. "Nerde Antigone", "Tragedyalar", "Çağrılmayan Yakup" bu dönemin ürünleri. Yine de İkinci Yeni içindeki bazı şairler gibi anlamsızlığı savunmadı. Kapalı, anlaşılması güç, yine de anlamdan ayrılmayan bir şiire yöneldi. Çok farklı imgeler kullanırken bile düşünce öğesini gözardı etmedi. Yapıtlarına tutarlı bir bütünlük kazandırdı. Şiirinde düzyazı olanaklarını kullanmaktan da çekinmedi. Yalnız şiirleriyle değil tepkileri ve yaşama biçimiyle de kendisinden söz ettirdi. Sürekli yazan, yayınlayan bir şair olarak ilgileri hep üstünde tuttu.
Eserleri
Şiir Kitapları
İkindi Üstü (1947)
Dirlik Düzenlik (1954)
Yerçekimli Karanfil (1957)
Umutsuzlar Parkı (1958)
Petrol (1959)
Nerde Antigone (1961)
Tragedyalar (1964)
Çağrılmayan Yakup (1966)
Kirli Ağustos (1970)
Sonrası Kalır (1974)
Ben Ruhi Bey Nasılım (1976)
Sevda ile Sevgi (1977)
Şairin Seyir Defteri (1980)
Yeniden (1981)
Bezik Oynayan Kadınlar (1982)
İlkyaz Şikayetçileri (1984)
Oteller Kenti (1985)
Hikaye, Roman
Gül Dönüyor Avucumda (Ölümünden sonra, 1987)
Şiiri Şiirle Ölçmek: Şiir Üzerine Yazılar, Söyleşiler, Soruşturmalar. Hazırlayan: Devrim Dirlikyapan. Yapı Kredi Yayınları, 2009.
Ödüller
1958 Yeditepe Şiir Armağanı: "Yerçekimli Karanfil"
1977 Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü: "Ben Ruhi Bey Nasılım"
1982 Sedat Simavi Edebiyat Ödülü: "Yeniden"
