O gece çok ağlamıştım bana ağlama demiştin oysa ki. Canın acırdı ben ağlayınca,hatta derdin ki "senin gözünden akacak her damla yaş benden akacak bir kana eşit" seni çok iyi tanıyorum, sevmiştin beni, hissedebiliyordum... O kadar mesafeye rağmen hemde... O gece öyle çok ağladım ki hıçkırıklarimin arasında "lütfen hisset çok kötüyüm" dedim. Bir süre sonra uyuyakalmışım zaten. Sabah uyandım sana yazdım tekrar bana dedin ki "Şevval bugün sıçrayarak uyandım, çok tuhaftı,iyimisin" dedin. O an aklıma geldi gece hissetmen için yalvardiğim, kimse sana o gece öyle dediğimi söyleyemezdi ben bile unutmuştum kimsenin haberi yoktu... O an hissettim seni yüzlerce km rağmen yanımda hissettim seni... Ve şuanda hissediyorum birkaç gün önce bitirdiğimiz ilişkinin arta kalan sevgisi hala içimde, ama senin için artık çok geç... Sen beni unutmaya başlamışsin bile. Severek ayrıldık biz, neden? Biz bunu haketmedik... Seni seviyorum en sönük yıldızım☆, ama artık hissedemiyorum... Ne acı.