Benim gibilerde çocukluktan yetişkinliğe geçiş dişçiye tek başına gitmekle başlar. Erkekler önce berbere sonra dişçiye tek başına giderek kendilerini kanıtlarlar.
Sessizce bir köşede kitap okurken bana yaklaşıp "ne güzel bir okuma alışkanlığım" olduğunu fısıldayarak ve saygıyla söyleyenler bile, gazete okumaktan kitap okumaya bir türlü geçemiyorlardı ve hayatlarının sonuna kadar da hevesle kitap okumayacaklarını sırf çok kitap okuduğum için yüzlerinde beliren hayranlık ve saygı ifadelerinden anlıyorum.
bilinen aksine okunmamış kitapların olması güzel bir şeydir. İnsanın yaşamaya dair ertelenmiş planları olduğuna işaret eder.
Hayattan vazgeçmediğinin kanıtıdır.
