Hepimiz bir diktatör isteriz -fakat faydalı bir diktatör- böylece topu başkasına atarız, deriz ki “Bana bunu sen yaptırdın. Benim suçum değil.” Ancak hayatımızı başkasının şemsiyesi altında saklanarak geçirip ıslanmaktan şikayet edemeyiz. Kurban olmanın iyi bir tanımı da dikkatini kendinin dışında tutmak, mevcut durumundan dolayı suçlamak için ya da amacını, kaderini, değerini belirlemek için kendin dışında birini aramaktır.
Annemin sözlerini tekrar duyuyorum. “Sakın unutma, kimse zihnine koyduklarını senden alamaz.”
Ben zihnimde özgürüm, o asla olamayacak. O benden daha fazla mahkum.