Kişinin en mahrem tanığı, onu “kaale alınan” , “doğal” , “değerli”, “güvenilir”, “sevilmeye layık”, ve “saygıdeğer” biri olarak görüp ona mutluluk diyarlarının kapılarını açabildiği gibi, onu “hesaba alınmayan”, “tuhaf”, “değersiz”, “güvenilmez”, “sevilmeye layık olmayan” ve “saygıdeğer olmayan” biri olarak görüp cehennemin kapılarını da açabilir.
Korku Kültürü içinde yetişmiş biri güvende olup olmadığını, farkında olmadan, şu soruları sorarak denetler; “ Karşımdaki mi güçlü, ben mi?”, “O mu beni denetleyecek, ben mi onu?” Bu tavrı en açık seçik dinleme davranışında gözlemleyebilirsiniz. Korku Kültürü içinde yetişmiş biri, eğer karşısındaki çekindiği, kendinden güçlü biri değilse sürekli onun sözünü keser, onun konuşturmama, baskın çıkma eğilimi gösterir. Ancak bu şekilde kendini güçlü ve dolayısıyla güvende hisseder.