Sen, en güzel aynada görebildin mi seni
Hangi ruhun kokusu yayılıyor âleme
Vermeseydin münzevî bir şaire gölgeni
Gülsuyu damlar mıydı bu esrarlı kaleme
yolunuzun üzerinde oyuncaklar
karpuz kırmızısı
muz sarısı
ölüm siyahı
siz hangi ülkenin sürgünüsünüz çocuklar
eflatun bir mağaradan
âmâ gibi bakarken gözleriniz
neden öyle yaşlanmışsınız
ecel kadar hüzünlü
sonbahar kadar güzelsiniz
….
Ömrünce dünya için ne şikâyet, ne bir âh
Peygamber çiçekleri kokan yolcu: Seyfullah
Bir ömür kutlu bahçelerde gezinip durdu
Yüreğimi sonsuzluğun rengiyle doldurdu
Gidince, çöktü birden muhayyel saraylarım
İntizara gömülecek günlerim, aylarım
Sesinin yankısı var hâlâ kulaklarımda
Sevdiği sözler kıvranıyor dudaklarımda
Hasret yakacak yurdumu yıllar yılı artık
Emanetini bir gül gibi kabrine bıraktık