"Herkes canı sıkıldı için evden dışarı çıkarak sokaklarda gezerdi, ben ise evsizlikren gezerdim. Bu yüzden sokaklardan nefret ediyordum. Herkes kar topu oynamak için karı avuçlardı ama ben, yerdeki karı temizleyip kendime yatacak yer ayarladım. Kızaran nefret ediyordum. Herkes kendini ve sevdiklerini şımartmak için çiçek alırdı. Ben ise bire çiçeği kaç kuruşa satarsam karnımı doyururum diye düşündüğüm için çiçeklerden nefret ediyordum. Herkes güzel görünmek için kıyafet alırken ben, beni çıplak göstermeyecek ve sıcak tutacak kıyafetler istediğim için güzel elbiselerden nefret ediyorum. Herkes romantizm olsun diye yıldızlara bakarken ben, kıvrıldığım karanlık sokaklarda yıldızların ışığı donsun ve kimse beni bulmasın diye onlara baktığım için onlardan nefret ediyordum. Bunun gibi yüzlerce sebep sayabilirdim. Benim hayatım nefret üzerine kuruluydu çünkü seveceğim şeyler bana hiç sunulmamıştı."
SEDEF YANKI SARMAŞIK