Aptala kol da, bacak da gerekmez. Aptallığıyla doyurur karnını. Herkes sever aptalı, ayıp bir şey değildir aptallık. Ne demişler: Papaz da, yardımcısı da aptalsa, ayıp asla değildir...
Çocukluğumda kendimi, arıların balını bıraktığı gibi; sıradan, sade insanların her birinin ruhumu zenginleştiren bir şeylerini, yaşamla ilgili bilgilerini, düşüncelerini, deneyimlerini bıraktığı bir arı kovanı gibi düşünüyorum. Bu bal sık sık acı, kirli oluyordu, ama gene de her bilgi bir çeşit baldı.