-Telefon tellerine takılan çocuk uçurtmaları gibi vagonun penceresinden sarkan elini çek, ceketinin cebine sok, beni kabullen, kendini yanına al, gidelim.
İnsan zihni doğru ve adil olanı serbestçe seçer, tercih eder, işaret eder; işlevi orada biter. Daha ileri gidemez. Doğru seçeneğe göre hareket edilmesini ve yanlış olanın kenara atılmasını söyleme otoritesine sahip değildir. Bu otoritenin sahibi başkadır. Onun yerine hareket eden makinedir. Doğuştan gelen mizacı ve eğitim ile çevrenin o mizacın çevresine ördüğü karakter. Otorite onlardır.
Çalışmayı bırakıp uyumana izin versin diye bütün gece zihnine yalvarıp yakararak, emirler yağdırarak dönüp durduğun olmadı mı hiç ? Belki de zihninin senin hizmetkârın olduğunu ve emirlerine uyması gerektiğini sanıyorsun; sen ne dersen onu düşünecek, sen dur deyince de duracak sanki. Zihin çalışmayı tercih ederse onu biran bile durdurmanın yolu yoktur. En zeki insan bile zihninin kendi istediği konularda çalışmasını sağlayamaz.
Zihni istediği an gezintiye çıkmaktan alıkoyamazsın; efendi sen değilsin, efendi odur.