Bunalımdan kurtulmakla sürekli bir mutluluğa ya da acıların hiç var olmadığı bir ruh haline kavuşmayız; sadece canlılığımıza, -kendiliğinden ortaya çıkan duygularımızı yaşayabilme özgürlüğüne kavuşuruz.
Eğer bir insan uzun bir süreç içinde çocukluğunda hiçbir zaman olduğu gibi kabul edilip sevilmediğini, sadece performansından başarılarından ve niteliklerinden dolayı kullanıldığını ve çocukluğunu bir sözde sevgi uğruna feda etmiş olduğunu yaşayabilirse, bu gerçeğin algılanması onda mutlaka büyük sarsıntılara yol açar.
Annenin korkuları zamanla çocuğun tüm duygusal yaşamını koşulladı ve Beatrice annesinin "sevgisini" riske atmamak için hangi duyguları hissetmemesi gerektiğini çok erken yaşta öğrendi