Sözen Akar
@sznakar
Okuması, anlaması zor bir kitap. Uzun cümleler içinde olumlu, olumsuz, tekrar olumlu ve tekrar olumsuz önermelerin birbirini kovaladığı, cümlenin sonuna gelince şimdi yazar ne demeye çalıştı diye biraz düşünüp, fikirden önce cümleyi anlamaya çalıştığım bir kitap oldu. Ha bitirdim mi bitirdim. Ya da şöyle söyleyeyim (kitaptaki cümleler gibi..) bitirmiş olmamak konusunda düşünmek, bitirmemiş olma olasılığımı düşünmemek adına yaptığım yanlış bir tutumu haklı kılıyor olamazdı..
Reklam
Melisa kesmez in dilinin sadeliğini, anlatımını, öykülerinin konularını hayatın içinden seçmesini seviyorum. Olaylar gündelik hayatların içinden kesilip tabağımıza konmuş ince birer lezzetli dilim, yerken de yedikten sonra her aklınıza geldiğinde de tadına varıyorsunuz.. Her öykü başımızdan geçmiş ya da geçebilecek sıradanlıkta, ki bence en güzeli de bu
Yorumları okuyunca etkilendiğim ve okumaya karar verdiğim bir kitaptı. Daha önce hiç sadık hidayet okumadım. Tanışmamız bu kitap sayesinde oldu. Kişisel görüşüm, yazarın dili güzel kullandığı yönünde olmakla birlikte kitabın konusunun çok karamsar ve buhranlı olduğu yönünde. Gerçekle hayal roman kahramanının kullandığı afyona bağlı içiçe geçmiş, bu nedenle tekrar çok, aynı imgeler roman içinde defalarca yinelenmiş. Kısa bir kitap olmasına rağmen bitse artık dediğim birçok an oldu. Belki de her kitabın her ruh haline uygun olmaması nedeniyledir. Bu kadar karamsar bir kitabı okumak için uygun bir zaman değildi belki bilemiyorum..
Çoğu çocukluğumuzdan gelen ya da bilinçaltımızda çocukluğumuza kadar inen sıcacık öyküler. Her öyküde derin psikolojik ve sosyolojik tahliller gizli.. Popülist kaygılardan uzak sadece kendi için yazıyormuş gibi, ama bir yandan da okuyucuyu, kendisine çocukluğuna tanıdık imgelerle öyküye dahil etmesini başarıyor
Öncesinde minimalism ile birkaç araştırma yaptığım için bu kitabı da okumak istedim. Yazarın eşyada boğulmak dediği benimse evde depreşecek yer kalmadı dediğim hadiseyi konu alıyor, ki bizim evde çok eşya yoktur. Metropol insanları olarak evlerimiz küçüldü, ama ihtiyaçlarımız arttı. Artık bize iki çift ayakkabı, üç gömlek yetmiyor. Standartlar arttı, en basiti biz denize gittiğimizde annem mayoyu giydirir (o da şanslıysak) denizden dönene kadar o mayoyla defalarca ıslanır kurur ıslanırdık. Şimdi ben iki çocuğa 4-5 tane mayo koyuyorum, havlusu, gözlüğü, oyuncağı.. İki çantayla deniz kenarına gidiyoruz konuya baya uzaktan girdim ama
Yani diyor ki, çok almayın, maddecilik yerine deneyimciliğe önem verin, birşey deneyimlemenizi sağlayacak şeyleri satın alabilirsiniz, ama evde depişecek yer de bırakın. Güzel anılar biriktirin, yaşayın gezin görün deneyimleyin, bütçenizi bunlara ayırın.
Anılar hayallarden uzun yaşar diyor yazarımız..
Reklam