…
İsyankar beynine teslim oldu, başını bir yandan ötekine salladı. Bu beyin neden hiçbir şeyi geri çevirmezdi? Hiçbir acıyı, pişmanlığı, bakılamayacak kadar çirkin, iğrenç resimleri bile? Açgözlü bir çocuk gibi, her şeyi kapıyordu.
Bir kere olsun, hayır, sağolun, diyemez miydi? Tokum, bir lokma daha alamam. Tanrı cezasını versin; dişleri yosunlu iki oğlanla, biri mememi emen, öteki karnıma yapışanla, sürekli gözleyen, her gördüğünü yazan öğretmenle tıka basa doydum…